سورت فصلت — آیت 51

د کلمو معناګانې:

• أَعْرَضَ: مخ واړول، له حق څخه تېښته کول.
• وَنَأَى بِجَانِبِهِ: ځان لرې کول او په تکبر سره مخ اړول.
• فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ: ډېر دعا کوونکی، چې دعا یې اوږده او پراخه وي (د زیاتوالي په معنا).

د آیت تفسیر:

کله چې مونږ پر انسان باندې نعمتونه ورکړو، لکه روغتیا، شتمني، اولاد او نور اسانتیاوې، نو هغه زموږ له یاد او شکر څخه مخ اړوي او په تکبر سره ځان لرې کوي، لکه څنګه چې هېڅ اړتیا پر مونږ نه لري. خو کله چې ورته مصیبت راشي، لکه ناروغي، فقر یا کوم بل ضرر، نو بیا ډېر دعا کوونکی کیږي او په پرلهپسې توګه له خدای څخه د مصیبت د لرې کولو غوښتنه کوي. نو دا انسان په سختۍ کې خپل رب پیژني، خو په اسانۍ او خوشحالۍ کې هېروي؛ نه په نعمت کې شکر ادا کوي او نه په مصیبت کې صبر کوي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د انسان د کمزورتیا او ناسپاسۍ یادونه کوي، چې باید له دې حالت څخه ځان وساتو.
• مونږ باید په نعمتونو کې د خدای شکر ادا کړو او په مصیبتونو کې صبر وکړو، نه دا چې یوازې په سختۍ کې خدای ته رجوع وکړو.
• دا آیت مونږ ته درس راکوي چې تل له خدای سره اړیکه وساتو، په خوشحالۍ او غم دواړو کې، ترڅو د ریښتیني بندګۍ مقام ته ورسېږو.
• په دې پوهېږو چې نعمتونه د امتحان لپاره دي، نه د تکبر او غفلت لپاره؛ نو باید له هر نعمت څخه په سمه توګه ګټه واخلو او د خدای د رضا لپاره یې وکاروو.