سورت زخرف — آیت 12

د مهمو کلمو معنا:

• الأزواج: ټول ډولونه، ډولونه او جوړې، لکه شپه او ورځ، نارينه او ښځينه، ځمکه او اسمان او داسې نور.
• الفلك: بېړۍ، کښتۍ.
• الأنعام: څاروي، لکه اوښ، غوا، پسونه، خره، آس او نور.

د آيت تفسير:

الله هغه ذات دی چې ټول ډولونه او جوړې يې پيدا کړي دي، که هغه ژوندي موجودات وي لکه نارينه او ښځينه، که نباتات وي، که شپه او ورځ وي، که اسمان او ځمکه وي — هر څه يې په جوړو او ډولونو کې پيدا کړي دي. بيا يې تاسو ته له بېړيو او څارويو څخه هغه څه درکړي دي چې پرې سورليږئ: په سمندر کې پر بېړيو او په وچه کې پر څارويو، لکه اوښ، آس، خره او نور. دا د الله د قدرت او رحمت نښه ده چې انسان ته يې د سفر او حرکت وسايل برابر کړي دي، تر څو خپلې اړتياوې پوره کړي او په ځمکه کې خپل مقصد ته ورسيږي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د الله د قدرت او حکمت يادونه کوي، چې هر څه يې په ښه توګه او په منظم ډول پيدا کړي دي — هر څه په جوړو کې، چې د توازن او نظام نښه ده.
• الله د خپل رحمت له مخې انسان ته د سفر وسايل برابر کړي دي، چې دا د هغه پر بندګانو د مهربانۍ ښکارندويي کوي — نو بايد موږ د دې نعمتونو شکر ادا کړو او له هغو څخه په سمه او حلاله لار کې ګټه واخلو.
• کله چې موږ پر بېړۍ يا پر څارويو سورليږو، بايد د الله قدرت ته وګورو او فکر وکړو چې دا ټول د هغه په امر او حکمت سره کار کوي، نو بايد له هغه سره د مرستې غوښتنه وکړو او پر هغه توکل وکړو.
• دا آيت موږ ته د الله د نعمتونو شکر او د هغه د عبادت او اطاعت لار ښيي، ځکه چې هغه موږ ته داسې وسايل راکړي دي چې زموږ ژوند اسانه کوي.