سورت زخرف — آیت 18

أَوَمَن يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ

د کلمو معنا:

• یُنَشَّأُ: هغه څوک چې پالل کیږي، لویول کیږي.
• الْحِلْيَةِ: د ښکلا او زینت وسایل، لکه سرو زور، ګاڼې او داسې نور.
• الْخِصَامِ: جګړه، شخړه، یا د خبرو اترو په وخت کې بحث او مجادله.
• غَيْرُ مُبِينٍ: هغه څوک چې خپله خبره یا حجت په ښه او واضح ډول نه شي بیانولی.

تفسیر:

دا آیت د هغو کافرانو په اړه راغلی چې مشرکانو به ویل چې فرښتې د الله لوڼې دي، او دوی به ښځې د الله تعالی ته منسوبولې. الله تعالی د دوی د دې باطل عقیدې په ردولو سره وایي: تاسو څنګه هغه څوک الله ته منسوبوئ چې په زینت او ښکلا کې پالل کیږي؟ یعنې ښځې چې د خپل نازک مزاج او فطرت له مخې په ګاڼو او زینت سره لویول کیږي، او کله چې د جګړې یا شخړې وخت راشي، نو د خپل نازک والي او کمزورتیا له امله خپله خبره په ښه او واضح ډول نه شي بیانولی.

الله تعالی د دې بیان له لارې د مشرکانو د فکر بې بنسټه والی ښکاره کوي چې دوی څنګه داسې مخلوق الله ته منسوبوي چې پخپله کمزوری دی او د دفاع یا استدلال توان نه لري؟ دا خبره د عقل او منطق له مخې هم سمه نه ده. که دوی د الله تعالی په عظمت او قدرت ایمان لري، نو ولې داسې کمزوري مخلوق د هغه اولاد ګڼي؟

دعوتي اړخ:

دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی په اړه زموږ فکر باید د هغه د عظمت او پاکۍ سره سم وي. الله تعالی له هر عیب او کمزورتیا څخه پاک دی، او موږ باید د هغه په ذات او صفاتو کې له هر ډول غلط تصور څخه ځان وساتو. همدارنګه، دا آیت د اسلام د دین د منطقي او عقلاني کیدو ښکارندوی دی، چې د هر باطل عقیدې په ردولو کې عقل او فطرت ته مراجعه کوي. راځئ چې د قرآن کریم د دې ښکلي بیان څخه درس واخلو او د الله تعالی په اړه داسې عقیده وساتو چې د هغه د جلال او کمال سره سمه وي، او له شرک او باطل عقیدو څخه ځان لرې وساتو.