سورت زخرف — آیت 19

د مهمو کلمو معنا:

• عباد الرحمن: د رحمن بنده ګان.
• إناثًا: ښځینه (نجونې).
• أشهدوا: ایا حاضر وو؟ ایا یې لیدلي وو؟
• ستكتب: ولیکل به شي (ثبت به شي).

تفسیر:

دا آیت د هغو مشرکانو په اړه نازل شوی چې د فرښتو په اړه یې ناسم عقیده درلوده. دوی ویل چې فرښتې د الله لوڼې دي، او په دې توګه یې فرښتې چې په حقیقت کې د رحمن بنده ګان او عزتمند مخلوق دي، ښځینه وګڼلې. الله تعالی د دوی د دې ادعا په رد کې فرمايي: ایا دوی د فرښتو د پیدایښت په وخت کې حاضر وو چې دا یې په داسې توګه ګڼلي؟ البته نه! دوی نه حاضر وو او نه یې کوم علم درلود. الله تعالی د دوی دا دروغه خبره په خپل دفتر کې ثبتوي، او په آخرت کې به یې له دوی څخه د دې شهادت او دروغو په اړه پوښتنه وشي، او د خپلې دغې ناسمې عقیدې او تهمت له امله به مجازات شي. دا د دوی لپاره یو سخت ګواښ او توبیخ دی.

فايدې:

1. دا چې فرښتې د الله بنده ګان دي، نه د هغه لوڼې؛ دوی عزتمند او اطاعت کوونکي مخلوق دي، او د الله په اړه داسې ناسمې عقیدې درلودل ستره تېروتنه ده.
2. په دین کې باید یوازې پر علم او یقین عمل وشي، نه پر تشو ګمانونو او بې بنسټه ادعاوو.
3. الله تعالی د هر چا عملونه او خبرې ثبتوي، او په آخرت کې به له هر چا د هغه د خبرو او عقیدو په اړه پوښتنه وشي؛ نو مسلمان باید د الله په اړه ښه ګمان ولري او له هر ډول ناسمې عقیدې ځان وساتي.
4. دا آیت د توحید په اهمیت او د الله تعالی د صفاتو په سمه پوهېدو ټینګار کوي، چې د اسلام د ایمان اساس دی.