Sura Az-Zuchruf — Werset 44

Znaczenie słów:

• ذِكْرٌ – oznacza tutaj: zaszczyt, chwałę, a także przypomnienie i napomnienie.
• لَكَ وَلِقَوْمِكَ – dla ciebie (Proroku Muhammadzie) i dla twojego ludu – tj. Kurajszytów.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset podkreśla ogromny zaszczyt i wyróżnienie, jakie Bóg obdarzył Proroka Muhammada (pokój i błogosławieństwo z nim) oraz jego lud – Kurajszytów. Otóż ten wielki Koran został objawiony w języku arabskim, a konkretnie w dialekcie Kurajszytów, co czyni ich najbardziej predysponowanymi do jego zrozumienia, przyswojenia i właściwego stosowania. Jest to dla nich zaszczyt, że to właśnie wśród nich pojawił się Ostatni Prorok i że to do nich najpierw skierowano to przesłanie.

Jednak ten zaszczyt niesie ze sobą wielką odpowiedzialność. Bóg zapowiada, że zarówno Prorok, jak i jego lud – a także cała ludzkość – zostaną zapytani w Dniu Sądu o to, jak odnieśli się do Koranu: czy w niego uwierzyli, czy kierowali się jego wskazaniami, czy głosili go innym i czy dziękowali Bogu za ten dar. To pytanie dotyczy wypełniania praw Koranu – czytania go, rozumienia, stosowania w życiu i szerzenia jego nauk.

Korzyści i wnioski:

• Otrzymanie Koranu i zrozumienie go to ogromny zaszczyt od Boga, ale jednocześnie wielkie zobowiązanie – im większe błogosławieństwo, tym większa odpowiedzialność.
• Każdy, kto ma dostęp do Koranu – czy to przez język, czy przez naukę – powinien być najbardziej oddany jego naukom i najlepszym przykładem w ich stosowaniu.
• Świadomość, że zostaniemy zapytani o nasz stosunek do Koranu, powinna motywować nas do ciągłej refleksji nad tym, czy rzeczywiście wypełniamy jego prawa – nie tylko przez czytanie, ale przede wszystkim przez życie według jego zasad.
• Ten werset uczy nas, że zaszczyt bycia częścią społeczności muzułmańskiej i otrzymania przesłania islamu wymaga od nas wdzięczności, pokory i ciężkiej pracy nad sobą, aby być godnymi tego wyróżnienia.