سوره زخرف — آیه 46

معانی کلمات:

• آیاتنا: معجزات و نشانه‌های روشن و دلایل الهی.
• ملأ: اشراف، بزرگان و سران قوم.
• رب العالمین: پروردگار و آفریدگار همه جهانیان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، پیامبر اسلام (صلی الله علیه وسلم) را تسلیت و دلگرمی می‌دهد و به او می‌فرماید: همان‌گونه که تو را به سوی مشرکان قومت فرستادیم، به یقین موسی (علیه السلام) را نیز با معجزات و دلایل روشن خود به سوی فرعون و اشراف و بزرگان قومش مأمور کردیم. موسی (علیه السلام) بدون هیچ ترس و تردیدی به آنان گفت: «من فرستاده پروردگار جهانیان هستم.» او با این جمله، رسالت خود را آشکار ساخت و آنان را به توحید و عبادت خدای یگانه دعوت کرد. اما فرعون و اشراف قومش، وقتی معجزات روشن و دلایل قاطع او را دیدند که نشان از صدق دعوتش داشت، به جای پذیرش، آن را مسخره کردند و به استهزا گرفتند. این آیه، هم تسلیتی برای پیامبر اسلام است که در برابر تکذیب قومش صبور باشد و هم هشداری برای کافران قریش که سرنوشتی مانند فرعون و فرعونیان در انتظارشان است.

فواید و پیام‌های آیه:

1. همه پیامبران، مأمور به رسالت الهی بودند: ارسال موسی (علیه السلام) با معجزات، نشانه‌ای از سنت همیشگی خداوند در فرستادن پیامبران برای هدایت بشر است.
2. شجاعت در ابلاغ حق: موسی (علیه السلام) در برابر قدرتمندترین طاغوت زمان خود، با قاطعیت و شجاعت رسالتش را اعلام کرد؛ این درس بزرگی است برای مؤمنان که در بیان حق، از هیچ قدرتی نهراسند.
3. تسلیت و امیدواری برای مؤمنان: این آیه به مؤمنان می‌آموزد که اگر در مسیر دعوت با استهزا و تکذیب مواجه شدند، ناامید نشوند؛ زیرا پیامبران بزرگ الهی نیز چنین سختی‌هایی را تحمل کردند.
4. عاقبت استهزاکنندگان: کسانی که حق را به سخره می‌گیرند، مانند فرعون و اشرافش، سرانجامی جز نابودی و خواری نخواهند داشت؛ بنابراین مؤمنان باید بر راه خود استوار بمانند و به وعده‌های الهی امیدوار باشند.
5. معجزات، نشانه‌های صدق پیامبران: خداوند برای هر پیامبری معجزاتی قرار داد تا دلیلی بر صدق دعوت او باشد و هیچ کس نتواند بهانه‌ای برای نپذیرفتن حق بیاورد.