Suurah Az-Zukhruf — Aayad 46

Macnaha Erayada:

• Aayaadkeenna (بِآيَاتِنَا): Mucjisooyinka iyo calaamooyinka cad ee caddaynaya runta nabiga.
• Mala’ihi (مَلَئِهِ): Waa dadkii waaweynaa, madaxdii, iyo sharafta lahaa ee qoomkiisa ka midka ahayd.

Tafsiirka:

Dhab ahaan waxaan u dirnay (Nabi) Muuse (CS) isagoo wata mucjisooyin cad oo xujooyin ah, xagga Fircoon iyo madaxda iyo sharafta leh ee qoomkiisa. Sida aan kuu dirnay adiga (Nabiyow) umaanka mushrikiinta ah, waxaana u dirnay Muuse si uu ugu yeedho Fircoon iyo dadkiisii waaweynaa. Markaasuu ku yidhi iyaga: “Waxaan ahay Rasuulka Rabbiga ah ee Eebaha ka talisa dhamaan waxa jira.” Wuxuuna u sheegay inuu yimid xaq iyo hanuun, isagoo ku bishaaraynaya caddaaladda iyo toosnaanta, isla markaana uga digaya ciqaabta Eebe. Markuu ula yimid mucjisooyinka cad ee caddaynaya runtiisa, Fircoon iyo madaxdiisii waxay ku qosleen oo ku jees-jeesteen, iyagoo diiday inay rumaystaan xaqa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Dulqaadka iyo adkaysiga Nabyada: Aayaddu waxay ina baraysaa in Nabyada Ilaahay ay la kulmeen diidmo iyo jees-jees, laakiin aysan ka niyad jabin, ee ay sii wadeen hawshooda. Sidaas oo kale waa inaanu ku adkaysano hanuunka Eebe.
2. Waa inaanu ku dhawaaqno runta si cad oo aan ka cabsanayn cid: Nabi Muuse (CS) wuxuu ku dhawaaqay runta isagoo ku yidhi “Waxaan ahay Rasuulka Rabbiga caalamka” isagoon ka cabsan Fircoon iyo xoogiisa. Tani waxay ina baraysaa inaanu ku dhawaaqno Islaamka si geesinimo leh.
3. Isbarbardhigga taariikhda: Aayaddu waxay ina xusuusinaysaa in diidmada xaqa aysan ahayn wax cusub, ee ay jireen dad hore oo diiday, laakiin cidhibtoodu waxay ahayd halaag. Tani waxay ina digaysaa inaan ka fogaano caqabadaha shaydaanka iyo hawada nafska.
4. Naxariista iyo daryeelka Eebe: Eebe wuxuu u soo diray ummad kasta rasuul si uu u hanuuniyo, taasoo muujinaysa naxariistiisa iyo inuusan cidna ku tagin iyada oo aan loo digin.