සූරා අස්-සුඛ්රුෆ් — ආයාත් 46

වදන්හි අර්ථ:

• ආයාතිනා – අපගේ සලකුණු (ප්‍රාතිහාර්යයන්)
• මලඉිහි – ඔහුගේ (ප්‍රධානීන්/වංශවතුන්)
• රබ්බිල් ආලමීන් – සියලු ලෝකයන්ගේ පරමාධිපති

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යය තුළින් අල්ලාහ් තආලා තම නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට සැනසීමක් සහ ධෛර්‍ය්‍යයක් ලබා දෙයි. මක්කාවේ පිරිස් නබිතුමාණන්ගේ ආරාධනය ප්‍රතික්ෂේප කළ විට, අල්ලාහ් ඔහුට මතක් කර දෙන්නේ මීට පෙර මූසා (අලයිහිස්සලාම්) තුමාණන්ව ද තම ආයාතයන් (ප්‍රාතිහාර්යයන්) සමඟ ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ ප්‍රධානීන් වෙත එවූ බවයි. එවිට මූසා තුමාණෝ ඔවුන්ට පැවසූහ: "නියත වශයෙන්ම මම සියලු ලෝකයන්ගේ පරමාධිපතිගේ දූතයා වෙමි." මෙයින් පෙන්නුම් කරන්නේ නබිවරුන්ගේ ඉතිහාසය එකම රටාවක් අනුගමනය කරන බවයි — ඔවුන් පැමිණෙන්නේ පැහැදිලි සාධක සමඟින් වන අතර, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් ඔවුන්ට විරුද්ධ වෙති.

මූසා තුමාණන්ට ලබා දුන් ආයාතයන් අතර යෂ්ටිය (සැරයටිය), දීප්තිමත් අත, නියඟය, ගොයම් විනාශය, ගංවතුර, පළඟැටියන්, උකුණන්, ගෙම්බන් සහ ලේ යන නව ප්‍රාතිහාර්යයන් ඇතුළත් විය. මෙම ප්‍රබල සාධක තිබියදීත්, ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ පිරිස ඒවා හුදෙක් උපහාසයට හා සිනාවට ලක් කළහ. මෙය නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට සැනසීමක් වන්නේ, පෙර නබිවරුන් මීට වඩා දරුණු ප්‍රතික්ෂේප කිරීම්වලට මුහුණ දුන් බවත්, අවසානයේ ජයග්‍රහණය අල්ලාහ්ගේ දූතයින්ටම හිමි වූ බවත්ය.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. නබිවරුන්ගේ ඒකීය පණිවිඩය: සියලු නබිවරුන් පැමිණියේ එකම පණිවිඩයක් සමඟිනි — අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය සහ ඔහුට පමණක් නමස්කාර කිරීම. මෙය ඉස්ලාමයේ මූලික පණිවිඩයේ සත්‍යතාව තහවුරු කරයි.
2. ඉවසීමේ වැදගත්කම: නබිවරුන්ට පවා දැඩි විරුද්ධත්වයකට මුහුණ දීමට සිදු විය. එබැවින් ඇදහිලිවන්තයන් වශයෙන් අප ඉවසීමෙන් හා ස්ථීරභාවයෙන් කටයුතු කළ යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ උපකාරය සැමවිටම ඇත: නබිවරුන්ට විරුද්ධ වූවන් කෙතරම් බලවත් වුවත්, අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ඔහුගේ දූතයින් සමඟම විය. මෙය අදටත් සත්‍යයකි.
4. උඩඟුකමේ විනාශය: ෆිර්අවුන්ගේ උඩඟුකම සහ අහංකාරය ඔහුව විනාශයට පත් කළේය. උඩඟුකම යනු අල්ලාහ්ට අප්‍රියම ගුණාංගයකි.
5. සත්‍යය ඉදිරිපත් කිරීමේදී ධෛර්‍ය්‍යය: මූසා තුමාණෝ බලවත්ම රජු ඉදිරියේ බිය නොවී සත්‍යය ප්‍රකාශ කළහ. සත්‍යය ඉදිරිපත් කිරීමට අපට ද ධෛර්‍ය්‍යය තිබිය යුතුය.