Ад-Духан сүрәсе — Аять 29

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Бәкәт» — елау, күз яшьләре түгү.
• «Әс-сәмәә'ү вәл-әрд» — күкләр һәм җир.
• «Мунзарин» — ял итү, кичектерелү, мөһләт бирелү.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Фиргавен һәм аның кавеменең һәлакәте турында хәбәр бирә. Алар диңгездә батып һәлак булганда, күкләр һәм җир алар өчен еламады, аларның югалуына кайгырмады. Чөнки мөэмин бәндә вафат булганда, күкләр һәм җир аның өчен елый, ә кәферләр һәм гөнаһлылар өчен бу дөнья да, күкләр дә кайгырмый. Аларның һәлакәте беркемгә дә ачы булмады, киресенчә, бу Аллаһының гәдәләте һәм хикмәте буларак кабул ителде. Моннан тыш, аларга тәүбә итү өчен мөһләт тә бирелмәде, аларга аз гына да кичектерү яки ял итү булмады. Аларның ґәзабы тиз арада килде, чөнки аларның имансызлыгы һәм золымы чиктән ашкан иде. Алар һәлакәт алдыннан тәүбә итәргә өмет итсәләр дә, бу мөмкин булмады, чөнки ґәзаб килгәндә тәүбә кабул ителми.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин бәндәнең үлеме — зур югалту, хәтта күкләр һәм җир дә аның өчен елый, ә кәферләрнең үлеме — һәлакәт һәм алар өчен беркем дә кайгырмый.
• Аллаһы Тәгаләнең ґәзабы килгәндә, ул кичектерелми, тәүбә өчен мөһләт бирелми.
• Кәферләрнең һәм золым итүчеләрнең ахыры — хурлык һәм ґәзаб, аларның дөньядагы байлыклары һәм кодрәтләре аларны коткара алмый.
• Бу аять мөэминнәргә Аллаһының ярдәме һәм аларның дәрәҗәсе югары булуы турында шатлык китерә, чөнки алар Аллаһы хозурында кадерле.