سوره دخان — آیه 29

معانی کلمات:

• بکت: گریه کرد.
• السماء: آسمان.
• منظرین: مهلت دادهشدگان، تأخیرشدگان.

تفسیر آیه:

هنگامی که عذاب الهی بر فرعون و قومش نازل شد و در دریا غرق گشتند، نه آسمان بر آنان گریست و نه زمین. این در حالی است که هنگام مرگ مؤمنان، آسمان و زمین به سوگ مینشینند و برای آنان اشک میریزند؛ اما برای این قومِ ستمکار و طغیانگر، هیچ موجودی اندوهگین نشد و آنان از این امتیاز محروم بودند. همچنین به آنان هیچ مهلتی داده نشد تا توبه کنند یا از عذاب بگریزند؛ بلکه عذاب الهی بیدرنگ و بدون هیچ تأخیری آنان را فراگرفت و نابودشان کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که ارزش و جایگاه انسان در پیشگاه خداوند و حتی در نظام آفرینش، به ایمان و تقوای او بستگی دارد؛ چنانکه مرگ مؤمنان برای آسمان و زمین اندوهآور است، اما مرگ کافران و طغیانگران هیچ بازتابی در جهان هستی ندارد.
• عذاب الهی برای ستمکاران، قطعی و بدون مهلت است؛ پس انسان نباید به تأخیر عذاب یا فرصتهای طولانی مغرور شود و گمان کند که هرگز مجازات نخواهد شد.
• این آیه مؤمنان را به شکرگزاری از نعمت ایمان و تلاش برای حفظ آن ترغیب میکند و آنان را از عاقبت کفر و طغیان بیم میدهد تا همواره در مسیر بندگی و اطاعت خداوند گام بردارند.