Surja Muhammed — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• فَيُحْفِكُمْ: do të thotë t'ju ngarkojë dhe t'ju bëjë të lodheni duke kërkuar prej jush me ngulm.
• تَبْخَلُوا: të bëheni dorështrënguar dhe të mos e jepni atë që kërkohet prej jush.
• أَضْغَانَكُمْ: urrejtjet dhe mëritë e fshehura në zemrat tuaja.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se jeta e kësaj bote nuk është gjë tjetër veçse lojë dhe mashtrim. Nëse ju besoni Allahut dhe të Dërguarit të Tij dhe i frikësoheni Atij duke iu përmbajtur urdhërave të Tij dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij, Ai do t'ju japë shpërblimin tuaj të plotë. Ai nuk ju kërkon t'i jepni të gjitha pasuritë tuaja në lëmoshë, por vetëm një pjesë të caktuar.

Nëse Ai do t'ju kërkonte tërë pasurinë tuaj dhe do të insistej në këtë kërkesë, ju do të bëheshit dorështrënguar dhe nuk do ta jepnit atë. Kjo do të zbulonte atë që fshihet në zemrat tuaja nga urrejtja dhe mërzia ndaj dhënies në rrugën e Allahut. Prandaj, Allahu me urtësinë dhe mëshirën e Tij kërkon vetëm një pjesë të vogël, për t'ju lehtësuar dhe për të mos ju vënë në vështirësi.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet tregon mëshirën e madhe të Allahut ndaj robërve të Tij, sepse Ai nuk i ngarkon ata me më shumë se sa munden.
• Ai na mëson se dhënia në rrugën e Allahut është provë e sinqeritetit të besimit, sepse ajo zbulon atë që fshihet në zemra.
• Ajeti na nxit të pastrojmë zemrat tona nga mëria dhe urrejtja, dhe të jemi bujarë e dorëhapur në rrugën e Allahut, pa u penduar për atë që japim.
• Ai na bën të kuptojmë se Allahu nuk ka nevojë për pasurinë tonë, por Ai dëshiron të na pastrojë dhe të na lartësojë me anë të dhënies në rrugën e Tij.