Surah Muhammad — Aya 37

Ma’anar Kalmomi:

• فَيُحْفِكُمْ: Ya nace muku da roƙon, ya kuma matsa muku.
• تَبْخَالُوا: Ku ƙi bayarwa, ku kuma rungume kuɗin.
• أَضْغَانَكُمْ: Ƙiyayya da ƙulla da ke cikin zukatanku.

Tafsirin Ayar:

Idan Allah ya tambaye ku dukan dukiyarku, ya kuma nace muku da ita har ya matsa muku, da kun yi rowa (ƙin bayarwa), kuma wannan roƙon zai fitar da abin da ke cikin zukatanku na ƙiyayya da ƙulla ga Allah da Manzonsa. Domin a lokacin da ake neman kuɗi daga mutum, sai ya bayyana ko shi mai gaskiya ne a cikin imaninsa ko kuma mai ƙarya. Amma Allah, saboda jin ƙai da tausayinsa gare ku, bai tambaye ku dukan dukiyarku ba, sai dai ya umarce ku da ku bayar da kaɗan daga cikinta (zakat), domin ya gwada ku, kuma ya tsarkake zukatanku daga ƙiyayya.

Fa'idodin Darasin:

1. Allah yana nuna tausayi da jin ƙai ga bayinsa, domin bai ɗora musu nauyi da zai gagara ba, kamar yadda ya ce: “Allah ba ya so ya ɗora muku wani nauyi mai wuyar gaske.”
2. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su riƙa bayarwa da karimci, domin su guji fitar da ƙiyayya da ƙulla daga zukatansu, kuma su nisanta kansu daga halin rowa wanda yake abin ƙyama ga Allah.
3. Tana nuna cewa gwajin dukiya shine mafi tsananin gwaje-gwaje, domin shi ne ke bayyana gaskiyar imani da munafunci, don haka ya kamata mu yi amfani da dukiyarmu a hanyar Allah da yardarsa, domin mu sami lada mai girma a duniya da lahira.