Suurah Muhammad — Aayad 37

Macnaha ereyada:

• فَيُحْفِكُمْ: ku celceliyo warsashada oo ku dhibo.
• تَبْخَلُوا: waad ku bakhayli lahaydeen oo diidi lahaydeen.
• أَضْغَانَكُمْ: nacabyada iyo xumaanta quluubta ku qarsoon.

Tafsiirka:

Haddii Eebbe idin warsado maalka oo dhan, isagoo ku celcelin warsashada oo idin dhibi, waad bakhayli lahaydeen oo ma diidi lahaydeen waxa uu idin warsanayo. Markaas waxaa soo bixi lahaa waxa quluubtiinna ku qarsoon oo ah nacab iyo xumaan, sababtoo ah marka la warsado maalka ayaa la kala garanayaa kan runta ah iyo kan beena ah. Eebbe wuxuu idin kala baxay inuu idin warsado maalka oo dhan, isagoo idinku naxariisan, si uusan u soo bixin waxa quluubtiinna ku qarsoon oo xun.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Naxariista Eebbe ee addoomadiisa: Eebbe wuxuu u naxariisan yahay addoomadiisa, wuxuuna ku kala baxay inuu ka qaado maalka oo dhan, si uusan u dhibin iyaga, taasoo muujinaysa naxariistiisa weyn.
2. Imtixaanka quluubta: Maalka waa imtixaan lagu kala saaro dadka, waxaana la ogaadaa kan runta iimaankiisa ku leh iyo kan aan ahayn, marka la warsado waxa dadku jeclaadaan.
3. Dhiirigelinta bixinta maalka: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa mu'miniinta inay ku degdegaan bixinta maalka jidka Eebbe, iyagoo og in Eebbe uusan ku celcelin warsashada, balse wuxuu ku faray qadar yar oo fudud.
4. Ka digidda bakhaylnimada: Bakhaylnimadu waa cafrad quluubta ku xaniba, waxayna soo saartaa waxa qarsoon oo xun, sidaas darteed waa in laga fogaadaa oo la isku dayaa in qofku noqdo mid deeqsi ah.