Сураи Аль-Маида Оят 112 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳавориён пурсиданд: «Эй Исо бинни Марям, оё Парварднгори ту…

Аль-Маида · 112/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ ۖ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ۝١١٢

🔤 Transliteration

Iz qaalal hawaariyyoona yaa `Eesab na Maryama hal yastatee`u Rabbuka ai yunaz zila `alinaa maaa`idatam minas samaaa`i qaalat taqul laaha in kuntum mu`mineen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳавориён пурсиданд: «Эй Исо бинни Марям, оё Парварднгори ту метавонад, ки барои мо аз осмон моидае фиристад?» Гуфт; Агар имон овардаед, аз Худо битарсед».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «Ҳаворийён»: ёрони хос ва пайравони самимии Исо (алайҳис-салом).

— «Моида»: дастархон ё хончае, ки болои он таом гузошта мешавад.

— «Ҳал ястатӣъу»: оё метавонад, оё қодир аст.

Тафсири оят:

Ба ёд ор, эй Паёмбар, вақте ки ҳаворийён ба Исо писари Марям гуфтанд: «Эй Исо писари Марям, оё Парвардигори ту метавонад аз осмон барои мо дастархоне бифиристад?» Онҳо ин суолро барои он карданд, ки мехостанд мӯъҷизае бубинанд ва аз ин роҳ дили худро ором кунанд. Исо (алайҳис-салом) дар ҷавоби онҳо гуфт: «Аз Аллоҳ битарсед, агар шумо мӯъминон ҳастед». Яъне, ба ҷои чунин суолҳои номатлуб, ки метавонад ба фитна ва шубҳа оварда расонад, аз Аллоҳ тақво кунед ва ба қудрати Ӯ бовар дошта бошед. Ӯ таъкид кард, ки агар имон доред, бояд ба Парвардигор таваккал кунед ва рӯзии худро аз Ӯ талаб намоед, на бо роҳи озмоиши қудрати Ӯ.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро таълим медиҳад, ки дар муомила бо Парвардигор бояд адаб ва тақво дошта бошем ва аз суолҳои номатлуб, ки метавонад ба шубҳа ва фитна оварда расонад, парҳез кунем.

— Имон асоси таваккал ба Аллоҳ аст; мӯъмин бояд рӯзии худро аз Аллоҳ талаб кунад ва ба ҳикмати Ӯ розӣ бошад.

— Ин оят нишон медиҳад, ки анбиё ҳамеша мардумро ба тақво ва имони дуруст даъват мекарданд, на ба қонеъ кардани хоҳишҳои беҷои онҳо.

— Қудрати Аллоҳ бениҳоят аст, аммо банда бояд ба ҷои озмоиши он, ба Ӯ таваккал кунад ва аз Ӯ битарсад.

— Ин оят моро ба сӯи фурӯтанӣ ва эҳтироми мақоми Парвардигор ҳидоят мекунад ва дар дилҳо муҳаббати ибодат ва имони ростро зиёд мегардонад.

📜 Оят 110-114 — Сураи Аль-Маида

110إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي ۖ وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

Худо ба Исо бинни Марям гуфт: «Неъматеро, ки ба ту ва модарат ато намудаам, ёд кун. Он замон, ки ба рӯҳулқудус ёриат кардам, то ту чӣ дар гаҳвора ва чӣ дар бузургсолӣ сухан гӯӣ ва ба ту китобу ҳикмат ва Тавроту Инҷил омӯхтам. Ва он гоҳ ки ба амри Ман аз гил чизе чун парранда сохтӣ ва дар он дамидӣ ва ба амри Ман паррандае шуд ва кӯри модарзоду песӣ гирифтаро ба фармони Ман шифо додӣ ва мурдагонро ба фармони Ман зинда берун овардӣ ва чун бо ин далоили равшан назди банӣ-Исроил омадӣ, Ман ононро аз осеб расондан ба ту боздоштам ва аз миёнашон касоне, ки кофир буданд, гуфтанд, ки ин ҷуз ҷодуи ошкор нест!»

111وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ

Ва ба ҳавориён ваҳй кардам: «Ба Ман ва ба паёмбари Ман имон биёваред». Гуфтанд: «Имон овардем, гувоҳ бош, ки мо таслим ҳастем!»

112إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ ۖ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

113قَالُوا نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ

Гуфтанд: «Мехоҳем, ки аз он дастархон бихӯрем, то дилҳоямон ором гирад ва бидонем, ки ту ба мо рост гуфтаӣ ва бар он шоҳидӣ диҳем».

114قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

Исо бинни Марям гуфт: «Бор Худое, эй Парвардигори мо, барои мо дастархоне аз оомон бифирист, то моро ва ононро, ки баъд аз мо меоянд, иде ва нишоне аз ту бошад ва моро рӯзӣ деҳ ки Ту беҳтарини рӯзидиҳандагон ҳастӣ».

← Оят 111 📖 Аль-Маида Оят 113 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

112Оят

Тарҷума — Аль-Маида 112

Сураи Аль-Маида Оят 112 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳавориён пурсиданд: «Эй Исо бинни Марям, оё Парварднгори ту…

Сураи Оят 112/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 110–114. Ба Тоҷикӣ: Русский.