Сураи Аль-Маида Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба ҳавориён ваҳй кардам: «Ба Ман ва ба паёмбари…

Аль-Маида · 111/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ۝١١١

🔤 Transliteration

Wa iz awhaitu ilal hawaariyyeena an aaminoo bee wa bi Rasoolee qaalooo aamannaa washhad bi annanaa muslimoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ба ҳавориён ваҳй кардам: «Ба Ман ва ба паёмбари Ман имон биёваред». Гуфтанд: «Имон овардем, гувоҳ бош, ки мо таслим ҳастем!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

Ҳавориён: ёрони наздик ва хоссе, ки ба Ҳазрати Исо (а) имон оварданд ва ӯро ёрӣ доданд.
Ваҳй: дар ин ҷо маънои илҳом ва дил андохтан аст, на ваҳйи паёмбарӣ.
Мусулмон: касе, ки ба Худо итоат мекунад ва фармонҳои Ӯро қабул менамояд.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба Паёмбари Ислом (с) мефармояд, ки ёд кун неъматеро, ки ба Ҳазрати Исо (а) ато карда буд: вақте ки дар дили ҳавориён — ёрони хоси Исо (а) — илҳом андохтем, ки ба Ман ва ба расули Ман имон биёваред. Онҳо фавран қабул карданд ва гуфтанд: «Имон овардем», яъне тасдиқ кардем ва ба фармони Ту гардан ниҳодем. Ва аз Худо хостанд, ки шоҳид бошад, ки онҳо ба Ӯ итоаткунанда ва таслимшуда ҳастанд. Онҳо имонро дар дил ва исломро дар зоҳир ҷамъ карданд — ҳам ботинан тасдиқ намуданд ва ҳам зоҳиран итоат карданд.

Фоидаҳои ин оят:

Имон неъмати бузурги Худост, ки Ӯ онро дар дили бандагони солеҳ меандозад.
Ҳавориён намунаи олии итоат ва таслим буданд; онҳо даъвати Худоро фавран қабул карданд.
Ислом танҳо гуфтан нест, балки итоат ва таслим шудан ба фармони Худо аст.
Инсон бояд ҳам имонро дар дил дошта бошад ва ҳам бо амалҳои нек исломи худро зоҳир кунад.
Дуои ҳавориён ба мо таълим медиҳад, ки аз Худо хоҳем, то шоҳид бошад бар исломи мо ва моро дар роҳи рост устувор гардонад.

📜 Оят 109-113 — Сураи Аль-Маида

109۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ ۖ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

Рӯзе, ки Худо паёмбаронро гирд орад ва бипурсад, ки даъвати шуморо чӣ гуна посӯх доданд? Гӯянд: «Моро ҳеҷ донише нест, ки доно ба ғайб Ту ҳастӣ».

110إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي ۖ وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

Худо ба Исо бинни Марям гуфт: «Неъматеро, ки ба ту ва модарат ато намудаам, ёд кун. Он замон, ки ба рӯҳулқудус ёриат кардам, то ту чӣ дар гаҳвора ва чӣ дар бузургсолӣ сухан гӯӣ ва ба ту китобу ҳикмат ва Тавроту Инҷил омӯхтам. Ва он гоҳ ки ба амри Ман аз гил чизе чун парранда сохтӣ ва дар он дамидӣ ва ба амри Ман паррандае шуд ва кӯри модарзоду песӣ гирифтаро ба фармони Ман шифо додӣ ва мурдагонро ба фармони Ман зинда берун овардӣ ва чун бо ин далоили равшан назди банӣ-Исроил омадӣ, Ман ононро аз осеб расондан ба ту боздоштам ва аз миёнашон касоне, ки кофир буданд, гуфтанд, ки ин ҷуз ҷодуи ошкор нест!»

111وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ

112إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ ۖ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

Ва ҳавориён пурсиданд: «Эй Исо бинни Марям, оё Парварднгори ту метавонад, ки барои мо аз осмон моидае фиристад?» Гуфт; Агар имон овардаед, аз Худо битарсед».

113قَالُوا نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ

Гуфтанд: «Мехоҳем, ки аз он дастархон бихӯрем, то дилҳоямон ором гирад ва бидонем, ки ту ба мо рост гуфтаӣ ва бар он шоҳидӣ диҳем».

← Оят 110 📖 Аль-Маида Оят 112 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

111Оят

Тарҷума — Аль-Маида 111

Сураи Аль-Маида Оят 111 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба ҳавориён ваҳй кардам: «Ба Ман ва ба паёмбари…

Сураи Оят 111/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 109–113. Ба Тоҷикӣ: Русский.