Sure Mâide — Ayet 112

Kelime Anlamları:

• Havârîyûn: Hz. İsa'nın saf ve samimi dostları, ona iman edip davasında ona destek olan seçkin talebeleri.
• Mâide: Üzerinde yemek bulunan sofra.
• Yestetîu: Güç yetirebilir mi, yapabilir mi? (Burada "mümkün müdür?" anlamında kullanılmıştır.)

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Hz. İsa'nın kavmiyle arasında geçen önemli bir hadiseyi bizlere haber vermektedir. Havârîler, Allah'ın izniyle ölüleri dirilten, körü ve alacalıyı iyileştiren mucizeler gören bu samimi insanlar, yine de kalplerinde bir teskin olma ihtiyacı hissettiler ve dediler ki: "Ey Meryem oğlu İsa! Rabbin, bize gökten bir sofra indirebilir mi?"

Bu soru, aslında Allah'ın kudretinden şüphe etmek değil, beşerî bir zaafın tezahürüydü. Onlar, gözleriyle görecekleri somut bir mucizeyle kalplerinin tam bir itminana kavuşmasını arzuluyorlardı. Ancak Hz. İsa, onların bu talebine karşı son derece hassas ve basiretli bir tavır sergiledi. Onlara şöyle dedi: "Allah'tan korkun, eğer gerçekten iman etmiş kimselerseniz!"

Hz. İsa'nın bu cevabı, onlara önemli bir ders vermektedir: İman, gaybı tasdik etmektir. Sürekli mucize isteyerek kalbi tatmin etmeye çalışmak, imanın ruhuna uygun değildir. Mümin, Allah'ın kudretinin her şeye yettiğini bilir ve O'na tevekkül eder. Hz. İsa, onlara bu soruyu sormak yerine, Allah'a tevekkül etmelerini ve O'ndan rızıklarını istemelerini tavsiye etmiştir. Çünkü Allah'ın rahmeti ve rızkı, gökten sofra indirmekle sınırlı değildir; O, dilediğine dilediği şekilde rızık verir.

Bu kıssa, biz ümmet-i Muhammed için de büyük bir ibret vesilesidir. Bizler, Allah'ın bize verdiği sayısız nimetleri görmezden gelip, sürekli olağanüstü şeyler talep etmek yerine, mevcut nimetlerin şükrünü eda etmeli ve Allah'a olan güvenimizi tazelemeliyiz. Unutmayalım ki Allah, kendisine samimiyetle yönelen kullarına her zaman yardım eder ve onları asla yalnız bırakmaz. İmanımızın gereği, Allah'ın vaadine güvenmek ve O'na karşı derin bir saygı ve takva ile yaşamaktır.