Аль-Маида · 13/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً ۖ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ ۙ وَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ ۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ۝١٣
Fabimaa naqdihim meesaa qahum la`annaahum wa ja`alnaa quloobahum qaasiyatany yuharrifoonal kalima `ammawaadi`ihee wa nasoo hazzam mimmaa zukkiroo bih; khaaa`inatim minhum illaa qaleelam minhum fa`fu `anhum wasfah; innal laaha yuhibbul muhsineen
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва аҳли китоб, ҷуз андаке аз онҳо, чун паймонашонро шикастанд, лаънаташон кардем ва дилҳояшонро сахт гардонидем. Калимотро аз маънии худ тағйир месозанд ва аз он панд, ки ба онҳо дода шуда буд, насиби хеш фаромӯш кардаанд ва ҳамеша аз корҳои хоинонаашон огоҳ мешавӣ. Афвашон кун ва аз гуноҳашон даргузар, ки Худо некӯкоронро дӯст медорад.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои мушкили оят:
  • نَقْضِهِم — шикастани аҳд, вайрон кардани паймон.
  • مِيثَاقَهُمْ — паймону аҳде, ки аз онҳо гирифта шуда буд.
  • لَعَنَّاهُمْ — аз раҳмати Худо дур кардем, тард кардем.
  • قَاسِيَةً — сахт, сангдил, ки ба он хайр намерасад ва мавъиза фоида намекунад.
  • يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ — каломро аз ҷойҳои худ тағйир медиҳанд, яъне маънои калимаҳоро ба дилхоҳи худ мегардонанд.
  • نَسُوا حَظًّا — насибе аз он чи ба онҳо ёдоварӣ шуда буд, тарк карданд.
  • خَائِنَةٍ — хиёнат, бевафоӣ.
  • فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ — аз гуноҳи онҳо гузашт кун ва рӯй гардон (яъне ба онҳо мулоимӣ кун).
  1. Тафсири оят:

Пас ба сабаби шикастани паймоне, ки аз ин яҳудиён гирифта шуда буд, Худованд онҳоро аз раҳмати Хеш дур кард ва дилҳои онҳоро сахту сангдил гардонид, ки ба онҳо хайр намерасад ва мавъиза дар онҳо асар намекунад. Онҳо суханони Худоро аз ҷойҳои худ тағйир медиҳанд ва маънои онро ба хоҳиши нафси худ мегардонанд, ва насибе аз он чи ба онҳо ёдоварӣ шуда буд, тарк карданд ва ба он амал накарданд. Эй Паёмбар, ту ҳамеша аз онҳо хиёнату бевафоӣ мебинӣ, зеро онҳо бар роҳи гузаштагони худ қадам мезананд, магар гурӯҳи каме аз онҳо, ки ба паймони Худо вафо карданд. Пас аз бадии муомилаи онҳо бо ту гузашт кун ва рӯй гардон, зеро Худо некӯкоронро дӯст медорад — касоне, ки дар баробари бадӣ бо некӣ муқобила мекунанд.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд адолатпеша аст: сабаби дур шудан аз раҳмат шикастани паймон ва тарки амрҳои Худо буд, на бесабаб.
  • Қуръон бо ростӣ ва равшанӣ ҳолати онҳоеро, ки каломи Худоро таҳриф мекунанд, баён мекунад, то мӯъминон аз роҳи онҳо эмин бошанд ва ба каломи Худо бовафо монанд.
  • Дилҳои сахт натиҷаи гуноҳ ва шикастани аҳд аст; ин огоҳист, ки дили худро бо зикру тоат нарм нигоҳ дорем.
  • Худованд бандагони худро ба гузашт ва рӯй гардонӣ даъват мекунад, ки ин сифати некӯкорон аст ва Худо онҳоро дӯст медорад.
  • Дар оят умед бахшида шудааст, ки ҳатто дар байни гурӯҳи бадкор касоне ҳастанд, ки вафодор мемонанд — пас ҳамеша роҳи некӣ ва вафо кушода аст.
  • Ин ҳама нишонаи он аст, ки Ислом дини раҳмат, адолат ва некӯкорӣ аст ва Қуръон китоби ҳидоят барои ҳамаи одамон мебошад.


📜 Оят 11-15 — Сураи Аль-Маида

11يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
Эй касоке, ки имон овардаед, аз неъмате, ки Худо ба шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед: он гоҳ ки гурӯҳе қасди он карданд, то бар шумо даст ёзанд, ва Худо дасти ононро аз шумо кӯтоҳ кард. Аз Худо битарсед. Ва мӯъминон бар Худо таваккал мекунанд.
12۞ وَلَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيبًا ۖ وَقَالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ ۖ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلَاةَ وَآتَيْتُمُ الزَّكَاةَ وَآمَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرْتُمُوهُمْ وَأَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَلَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۚ فَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ
Худованд аз банӣ-Исроил паймон гирифт ва аз миёни онон дувоздаҳ нақиб ҷудо кардем. Ва Худо гуфт: «Агар намоз бихонед ва закот бидиҳед ва ба паёмбарони ман имон биёваред ва ёриашон кунед ва ба Худо қарзи нек бидиҳед, ман бо шумоям. Бадиҳоятонро мезудоям ва шуморо ба биҳиштҳое дохил мекунам, ки дар он наҳрҳо равон бошад. Ва ҳар кас аз шумо, ки аз он пас кофир шавад, роҳи ростро гум кардааст».
13فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً ۖ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ ۙ وَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ ۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
Ва аҳли китоб, ҷуз андаке аз онҳо, чун паймонашонро шикастанд, лаънаташон кардем ва дилҳояшонро сахт гардонидем. Калимотро аз маънии худ тағйир месозанд ва аз он панд, ки ба онҳо дода шуда буд, насиби хеш фаромӯш кардаанд ва ҳамеша аз корҳои хоинонаашон огоҳ мешавӣ. Афвашон кун ва аз гуноҳашон даргузар, ки Худо некӯкоронро дӯст медорад.
14وَمِنَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَىٰ أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ
Ва аз касоне, ки гуфтанд, ки мо насронӣ ҳастем, паймон гирифтем. Пас қисмате аз пандҳоеро, ки ба онҳо дода будем, фаромӯш карданд ва Мо низ миёни онҳо то рӯзи қиёмат кинаву душманӣ афкандем. Ба зуди Худо ононро аз корҳое, ки мекунанд, огоҳ хоҳад сохт!
15يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ ۚ قَدْ جَاءَكُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ
Эй аҳли китоб, паёмбари Мо назди шумо омад, то бисёре аз китоби Худоро, ки пинҳон медоштед, бароятон баён кунад ва аз бисёре даргузарад ва аз ҷониби Худо нуре ва китобе зоҳиру ошкор бар шумо нозил шудааст.
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
13Оят

Тарҷума — Аль-Маида 13

Сураи Аль-Маида Оят 13 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва аҳли китоб, ҷуз андаке аз онҳо, чун паймонашонро шикастанд,…

Сураи Оят 13/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 11–15. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers