Sure Mâide — Ayet 17

Kelime Anlamları:

• Mesih: Mübârek kılınmış, yüzü ve bedeni temiz olan demektir. İsa aleyhisselâm'ın lakabıdır.
• Yemlik: Sahip olmak, engel olmak, savmak, korumak anlamlarına gelir.
• İrâde: Dilemek, istemek.
• İhlâk: Helâk etmek, yok etmek, öldürmek.
• Mülk: Hükümranlık, sahiplik, yönetim.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Hristiyanların "Allah, Meryem oğlu Mesih'in ta kendisidir" şeklindeki iddialarını kesin bir dille reddederek onların bu sözlerinin küfür olduğunu ilân etmektedir. Çünkü böyle bir söz, yaratıcı ile yaratılanı birbirine karıştırmakta, sınırlı ve âciz bir varlığı, sınırsız ve her şeye gücü yeten Yüce Allah'a denk tutmaktadır.

Allah Teâlâ, Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) hitaben şöyle buyurmaktadır: "De ki: Eğer Allah, Meryem oğlu Mesih'i, annesini ve yeryüzünde bulunan herkesi helâk etmek isterse, buna kim engel olabilir?" Bu soru, apaçık bir gerçeği ortaya koymaktadır: Hiç kimse, hiçbir güç, Allah'ın takdirine ve hükmüne mâni olamaz. Eğer İsa (a.s.) gerçekten ilâh olsaydı, kendisinin ve annesinin başına gelen ölümü ve musibetleri engelleyebilirdi. Oysa annesi Meryem vefat etmiştir, İsa (a.s.) da bu durumu engelleyememiştir. Bu, onun da bir beşer olduğunun, Allah'ın kulu ve elçisi olduğunun en büyük delilidir.

Âyetin devamında, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin mülkünün yalnızca Allah'a ait olduğu vurgulanmaktadır. O, dilediğini yaratır; dilediğini erkekten, dilediğini dişiden, dilediğini babasız (İsa gibi), dilediğini de annesiz (Âdem gibi) yaratmaya kādirdir. Hiçbir yaratma şekli O'na zor gelmez. O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.

Bu âyet, bizlere tevhid inancının özünü öğretmektedir. Allah'tan başka hiçbir varlık, ne kadar yüce bir mertebeye ulaşmış olursa olsun, ilâhlık vasfına sahip değildir. Peygamberler ve sâlih kullar, Allah'ın seçkin kullarıdır; fakat onlar da yaratılmıştır, âcizdir ve Allah'ın emrine tâbidir. Onlara duyulan sevgi ve saygı, asla onları ilâhlaştırma noktasına vardırılmamalıdır. Hristiyanların İsa (a.s.) hakkında aşırıya kaçmaları, onları küfre düşürmüştür. Biz Müslümanlar, İsa (a.s.)'ı Allah'ın kulu, peygamberi ve kelimesi olarak kabul eder, ona saygı duyarız; fakat onu asla Allah'a ortak koşmayız.

Bu âyet, aynı zamanda Allah'ın kudretinin sınırsızlığını ve hiçbir şeyin O'na zor gelmediğini hatırlatmaktadır. Öyleyse bizler, her işimizde yalnızca O'na güvenmeli, yalnızca O'ndan yardım istemeli ve O'nun emirlerine teslim olmalıyız. Çünkü gerçek güç ve kudret sahibi yalnızca O'dur.