Wa anzalnaa ilaikal Kitaaba bilhaqqi musaddiqallimaa baina yadaihi minal Kitaabi wa muhaiminan `alaihi fahkum bainahum bimaa anzalal laahu wa laa tattabi ahwaaa`ahum `ammaa jaaa`aka minal haqq; likullin ja`alnaa minkum shir`atanw wa minhaajaa; wa law shaaa`al laahu laja`alakum ummatanw waahidatanw wa laakil liyabluwakum fee maa aataakum fastabiqul khairaat; ilal laahi arji`ukum jamee`an fayunab bi`ukum bimaa kuntum feehi takhtalifoon
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кард ем; тасдиқкунанда ва ҳоким бар китобҳоест, ки пеш аз он будаанд. Пас мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, дар миёнашон ҳукм кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав, то он чиро аз ҳақ бар ту нозил шудааст, тарк кунӣ. Барон ҳар гурӯҳе аз шумо шариъат ва равише ниҳодем. Ва агар Худо мехост, ҳамаи шуморо як уммат месохт. Вале хост дар он чӣ бар шумо арзонӣ доштааст, биёзмоядатон. Пас дар некиҳо бар якдигар пешӣ гиред. Ҳамагӣ бозгаштатон ба Худост, то аз он чӣ дар он ихтилоф мекардед, огоҳатон созад.
🌐 Additional reference in Русский
🌐 Русский
Мы Книгу в Истине тебе послали Для подтверждения того, Что прежде из Писания пришло, Для охранения его (от всяких искажений). Суди же между ними по тому, Что ниспослал тебе Аллах, Не следуй их страстям, Что в сторону от Истины идут, Когда она тебе уже предстала. Мы каждому из вас предначертали Устав (для жизни) и дорогу (к свету). И если бы желал Аллах, Он сделал бы вас всех одним народом, Но (волею Своей Он хочет) испытать вас (На верность в соблюдении того), что Он вам даровал. Стремитесь же опередить друг друга в сотворении благого. К Аллаху - возвращение вас всех, - Тогда Он ясно вам покажет Все то, в чем расходились вы!
Худованди Мутаъол ба Паёмбари худ Муҳаммад (с) Қуръонро бо ҳақ ва ростӣ нозил кард, ки дар он ҳеҷ шакку шубҳа нест ва аз ҷониби Худост. Ин китоб китобҳои осмонии пешинаро тасдиқ мекунад ва бар онҳо назораткунандаву шоҳид аст: ҳар чизе ки бо онҳо мувофиқ бошад, ҳақ аст, ва ҳар чизе ки хилофи онҳо бошад, ботил аст. Пас, эй Паёмбар, миёни мардум — аз аҳли китоб ва дигарон — бо он чизе ки Худо нозил кардааст, ҳукм кун ва аз хоҳишҳои нафсонии онҳо пайравӣ накун, ки туро аз ҳаққе ки ба ту расидааст, дур кунад.
Сипас Худо хабар медиҳад, ки барои ҳар як уммат шариат ва роҳи равшани амалӣ қарор додааст. Агар Худо мехост, ҳамаи шуморо як уммати ягона бо як шариат мегардонд, вале ин тавр накард, то шуморо дар он чизе ки ба шумо ато кардааст, биёзмояд ва биозмояд, то итоаткунанда аз гуноҳкор равшан шавад. Пас, ба сӯи корҳои нек шитоб кунед ва дар анҷоми тоъоту тарки муноҳӣ пешдастӣ намоед. Бозгашти ҳамаи шумо дар рӯзи қиёмат ба сӯи Худост, ва Ӯ шуморо аз он чизе ки дар он ихтилоф мекардед, огоҳ мекунад ва ҳар якро мувофиқи амалаш ҷазо медиҳад.
Фоидаҳои оят:
Қуръон китоби ҳақ аст ва ҳеҷ шакке дар он нест; он тасдиқкунандаи китобҳои пешина ва назораткунандаи онҳост.
Ҳукм бояд танҳо бо он чизе ки Худо нозил кардааст, сурат гирад, на бо хоҳишҳои нафс ва одатҳои мардум.
Ихтилофи шариатҳо ҳикмати илоҳӣ дорад ва воситаи озмоиши бандагон аст.
Ва ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кард ем; тасдиқкунанда ва ҳоким бар китобҳоест, ки пеш аз он будаанд. Пас мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, дар миёнашон ҳукм кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав, то он чиро аз ҳақ бар ту нозил шудааст, тарк кунӣ. Барон ҳар гурӯҳе аз шумо шариъат ва равише ниҳодем. Ва агар Худо мехост, ҳамаи шуморо як уммат месохт. Вале хост дар он чӣ бар шумо арзонӣ доштааст, биёзмоядатон. Пас дар некиҳо бар якдигар пешӣ гиред. Ҳамагӣ бозгаштатон ба Худост, то аз он чӣ дар он ихтилоф мекардед, огоҳатон созад.
Ва аз паи онҳо Исо — писари Марямро фиристодем, ки тасдиқкунандаи Тавроте буд, ки пеш аз ӯ фиристода будем ва Инҷилро, ки тасдиқкунандаи Таврот пеш аз ӯ буд, ба ӯ додем, ки дар он ҳидоят ва рӯшноие бувад ва барои парҳезгорон ҳидоят ва панде.
Ва бояд, ки аҳли Инҷил мувофиқи он чӣ Худо дар он китоб нозил кардааст, ҳукм кунанд. Зеро ҳар кас ба он чӣ Худо нозил кардааст, ҳукм накунад, аз нофармонон аст.
Ва ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кард ем; тасдиқкунанда ва ҳоким бар китобҳоест, ки пеш аз он будаанд. Пас мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, дар миёнашон ҳукм кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав, то он чиро аз ҳақ бар ту нозил шудааст, тарк кунӣ. Барон ҳар гурӯҳе аз шумо шариъат ва равише ниҳодем. Ва агар Худо мехост, ҳамаи шуморо як уммат месохт. Вале хост дар он чӣ бар шумо арзонӣ доштааст, биёзмоядатон. Пас дар некиҳо бар якдигар пешӣ гиред. Ҳамагӣ бозгаштатон ба Худост, то аз он чӣ дар он ихтилоф мекардед, огоҳатон созад.
Миёнашон мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, ҳукм кун ва аз хостҳошон пайравӣ макун ва аз онҳо бипарҳез, ки мабодо бифиребандат, то аз баъзе аз чизҳое, ки Худо бар ту нозил кардааст, рӯй гардонӣ. Ва агар рӯйгардон шуданд бидон, ки Худо мехоҳад онҳоро ба ҷазои баъзе гуноҳонашон уқубат кунад ва албатта бисёре аз мардум нофармонанд.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.