Al-Maidah · 93/120
Terjemah Transliterasi — Surat Al-Maidah
لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوا وَّآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوا وَّآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوا وَّأَحْسَنُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ۝٩٣
Laisa `alal lazeena aamanoo wa `amilus saalihaati junaahun feemaa ta`imooo izaa mat taqaw wa aamanoo wa `amilus saalihaati summat taqaw wa aamanoo summat taqaw wa ahsanoo; wallaahu yuhibbul muhsineen
📖 Ing Basa Jawa
Ingatasé para kang padha angèstu lan anglakoni panggawé becik, ora pisan ana cacadé ing sajroné barang kang kapangan, manawa padha ngati-ati sarta padha angèstu tuwin padha anglakoni panggawé becik, tumuli padha ngati-ati sarta padha agawé becik ; lan Allah iku remen marang para kang padha agawé becik

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • جُنَاحٌ (junaahun): dosa, luput, utawa paukuman.
  • طَعِمُوا (tha'imuu): padha mangan utawa ngrasakake, ing kene tegese ngombe khamr utawa mangan barang kang kena larangan sadurunge diharamake.
  • اتَّقَوا (ittaqau): padha ngati-ati, njaga awake dhewe saka barang kang dilarang Allah, wedi marang siksa-Ne.
  • أَحْسَنُوا (ahsanu): padha nindakake kabecikan kanthi sampurna, ngelakoni ibadah kaya-kaya weruh marang Allah.
  • الْمُحْسِنِينَ (al-muhsiniin): wong-wong kang padha nindakake kabecikan kanthi sampurna lan ikhlas.

2) Katrangan tegesing ayat:

Ayat iki nerangake menawa wong-wong kang wis mukmin lan nindakake amal saleh iku ora ana dosa tumrap barang kang wis padha dirasakake (kaya ngombe khamr utawa mangan barang saka judi) sadurunge barang iku diharamake. Iki minangka panglipur lan kabar bungah kanggo para sahabat kang wis ngombe khamr sadurunge ana larangan, supaya ora padha kuwatir lan rumangsa dosa bab barang kang wis kelakon.

Nanging, pangapura iki ana syarate, yaiku yen dheweke padha tetep ngati-ati marang Allah (taqwa), tetep iman, lan nindakake amal saleh. Sawise iku, dheweke saya tambah ngati-ati lan saya kuwat imane. Banjur saya ngati-ati maneh lan nindakake kabecikan kanthi sampurna (ihsan), yaiku ngibadah marang Allah kaya-kaya dheweke weruh marang Allah, sanajan dheweke ora weruh, nanging Allah mesthi weruh marang dheweke.

Allah mratelakake katresnane marang wong-wong kang padha nindakake kabecikan kanthi sampurna (muhsinin). Dheweke iku wong kang ora mung ninggalake barang kang dilarang, nanging uga nindakake barang kang dianjurake kanthi apik lan ikhlas. Dadi, ayat iki mulangake yen iman lan taqwa iku ora cukup mung sepisan, nanging kudu saya mundhak lan saya kuwat, sarta kudu diwujudake ing tumindak kang apik lan sampurna.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

  • Iman lan amal saleh iku dadi syarat kanggo ngapura dosa kang wis kelakon sadurunge ana larangan. Mula, aja padha putus asa marang rahmat Allah.
  • Taqwa iku kudu saya mundhak saka wektu menyang wektu, ora mung sepisan wae. Saben dina kudu luwih ngati-ati marang Allah.
  • Wong mukmin kang sejati iku ora mung ninggalake barang kang dilarang, nanging uga nindakake kabecikan kanthi sampurna, nganti bisa ngibadah kaya-kaya weruh marang Allah.
  • Allah iku tresna banget marang wong-wong kang padha nindakake kabecikan kanthi sampurna (muhsinin). Dadi, aja mung cukup dadi wong kang apik, nanging kudu dadi wong kang paling apik ing ibadah lan tumindak.
  • Ayat iki mulangake yen agama Islam iku agama kang gampang lan ora ngebotake, amarga barang kang wis kelakon sadurunge ana larangan ora diitung dosa, asalake sawise iku padha ninggalake lan nindakake kabecikan.
  • Iki minangka dorongan kanggo saben mukmin supaya tansah ngupaya ningkatake kualitas iman lan amale, sarta tansah ngrasa yen Allah iku tansah mirsani awake dhewe.


📜 Ayat 91-95 — Surat Al-Maidah

91إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ
Sétan iku mung ngarah arep nukulaké mumungsuhan lan gege- thingan ing antaranira asarana sa- jeng lan ngabotohan, sarta anyegah sira saka éling maring Allah tuwin saka ing salat; lah apa ta sira arep padha marèni
92وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا ۚ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
Lan padha ambangun-turuta maring Allah sarta padha am- bangun-turuta marang Utusan lan padha di ngati-ati; ananging mana- wa sira padha mléngos, lah padha sira weruha, manawa sasanggané Utusan-Ingsun iku mung ane- kakaké kalawan terang
93لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوا وَّآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوا وَّآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوا وَّأَحْسَنُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
Ingatasé para kang padha angèstu lan anglakoni panggawé becik, ora pisan ana cacadé ing sajroné barang kang kapangan, manawa padha ngati-ati sarta padha angèstu tuwin padha anglakoni panggawé becik, tumuli padha ngati-ati sarta padha agawé becik ; lan Allah iku remen marang para kang padha agawé becik
94يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ
É, para kang padha angèstu, yekti Allah bakal anyoba ing sira tumrap sawenèhing buburon, kang bisa kacekel déning tangan- tanganira lan towokira, supaya Allah anguningani sapa sing wedi marang Panjenengané ana ing pasepèn; mulané, sapa sing anerak wates sawusé mangkéné iki, iya bakal olèh bagéan siksa kang nglarani
95يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۚ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ ۗ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ
É, para kang padha angèstu! aja padha matèni buburon sajroné sira isih nglakoni haji, lan sira, sapa sing amatèni kalawan jaragan, lah wawalesé kéwan ingon sa- timbangé apa kang wis dipatèni, miturut anggoné ambebeneri golo- nganira wong loro kang padha ngadil, minangka atur-atur tinekak- aké ing Ka’bah, utawa, tebusané, awèh pangan marang wong-wong miskin, utawa puwasa satimbangé iki, supaya dhèwèké angrasakna ora beciking kadadéaning pang- gawéné; Allah angapura apa kang wis kapungkur; lan sapa sing angambali manèh, Allah bakal ani- bakaké wawales marang dhèwèké; lan Allah iku Minulya, Gustining Wawales
Al-MaidahDhaptar Al-Quran
120Ayat
MedinanRevelation
93Ayat

Terjemah — Al-Maidah 93

Surat Al-Maidah Ayat 93 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Ingatasé para kang padha angèstu lan anglakoni panggawé becik, ora…

Surat Ayat 93/120 — Surat Al-Maidah المائدة (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Maidah Rungokna, Surat Al-Maidah Terjemah, Surat Al-Maidah mp3, Surat Al-Maidah pdf. Ayat 91–95. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers