ซูเราะฮฺ อัล-มาอิดะห์ — อายะฮฺ 93

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• جُنَاحٌ หมายถึง บาปหรือโทษ
• طَعِمُوا หมายถึง รับประทานหรือดื่ม
• اتَّقَوْا หมายถึง ยำเกรง ละเว้นจากสิ่งที่พระเจ้าห้าม และปฏิบัติตามคำสั่งใช้
• أَحْسَنُوا หมายถึง ทำความดีอย่างดีเลิศ คือ การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ประหนึ่งว่าเห็นพระองค์

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้ถูกประทานลงมาเพื่อปลอบโยนบรรดาผู้ศรัทธาที่เคยดื่มสุราหรือเกี่ยวข้องกับการพนันก่อนที่จะมีการห้าม โดยยืนยันว่าไม่มีบาปใดๆ ตกอยู่แก่พวกเขาในสิ่งที่ได้ลิ้มลองไปก่อนหน้านั้น ตราบใดที่พวกเขามีคุณสมบัติครบถ้วนตามเงื่อนไขที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้

เงื่อนไขเหล่านี้ถูกกล่าวถึงเป็นลำดับขั้นตอนที่ต่อเนื่องกัน เริ่มจากประการแรก พวกเขาต้องมีความยำเกรงต่ออัลลอฮ์ โดยละเว้นจากการตั้งภาคีต่อพระองค์ และศรัทธาอย่างมั่นคง พร้อมกับปฏิบัติความดีต่างๆ ที่แสดงถึงความจริงใจในการศรัทธา ประการที่สอง พวกเขาต้องเพิ่มพูนความยำเกรงและความศรัทธาให้มากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ข้อห้ามเรื่องสุราและการพนันได้ถูกประกาศใช้ พวกเขาต้องละเว้นจากสิ่งต้องห้ามเหล่านั้นทันที ประการที่สาม พวกเขาต้องยกระดับตนเองไปสู่ขั้นของความยำเกรงอย่างสูงสุด และทำความดีอย่างดีเลิศ (อิห์ซาน) คือการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ด้วยความสำนึกว่าพระองค์ทรงเฝ้ามองอยู่เสมอ ประหนึ่งว่าพวกเขาเห็นพระองค์ด้วยตาเนื้อ แม้พวกเขาจะมองไม่เห็นพระองค์ แต่พระองค์ทรงเห็นพวกเขาตลอดเวลา

และในตอนท้ายของอายะฮ์ พระองค์ทรงยืนยันว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรักผู้กระทำความดีอย่างดีเลิศ (มุห์ซินูน) ซึ่งเป็นผู้ที่บรรลุถึงระดับสูงสุดของการศรัทธาและความยำเกรง

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อปวงบ่าวผู้ศรัทธา พระองค์ไม่ทรงลงโทษพวกเขาสำหรับสิ่งที่ได้กระทำไปก่อนที่ข้อห้ามจะมาถึง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมและความกรุณาของพระองค์
2. การยกระดับตนเองทางจิตวิญญาณอย่างต่อเนื่องเป็นหนทางสู่ความใกล้ชิดอัลลอฮ์ โดยเริ่มจากการศรัทธาและการทำความดี ไปสู่การยำเกรงที่เพิ่มขึ้น และสุดท้ายคือการบรรลุถึงระดับอิห์ซาน ซึ่งเป็นระดับสูงสุดของการเคารพภักดี
3. การที่อัลลอฮ์ทรงรักผู้กระทำความดีอย่างดีเลิศ เป็นแรงจูงใจให้มุสลิมทุกคนมุ่งมั่นพัฒนาคุณภาพการงานและการเคารพภักดีของตนให้ดีที่สุด ไม่ใช่เพียงแค่ทำตามหน้าที่เท่านั้น แต่ต้องทำด้วยความสำนึกว่าอัลลอฮ์ทรงเฝ้ามองอยู่เสมอ
4. อายะฮ์นี้สอนให้เรารู้ว่าการละเว้นจากสิ่งต้องห้ามเมื่อมีคำสั่งห้ามมาถึงนั้น เป็นสิ่งที่แสดงถึงความจริงใจในการศรัทธา และเป็นเหตุให้อัลลอฮ์ทรงอภัยโทษในสิ่งที่ผ่านมาแล้ว