سورت ق — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• الرسّ: ډېره لویه څاه یا کنده، چې "أصحاب الرس" هغه قوم وو چې د دې څاه په څنګ کې اوسېدل.
• ثمود: د صالح علیه السلام قوم، چې د حجر په سیمه کې اوسېدل.

تفسیر:

له دې آیت څخه مخکې الله تعالی د کافرانو د خبرو او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د تکذیب یادونه کړې وه. اوس په دې آیت کې الله تعالی د تسلیت او پند لپاره وايي: ای پیغمبره! ته یوازې نه یې چې ستا قوم تا دروغجن بولي، بلکې له تا وړاندې هم ډېرو قومونو خپل پیغمبران دروغجن بللي وو. له دې جملې څخه د نوح علیه السلام قوم، د "رس" خاوندان (هغه قوم چې د یوې لویې څاه په څنګ کې اوسېدل او خپل پیغمبر یې دروغجن باله)، او د ثمود قوم (د صالح علیه السلام قوم) ټولو خپل پیغمبران دروغجن وبلل. دا ټول قومونه د خپل کفر او سرکشۍ له امله د الله تعالی د عذاب سره مخ شول او هلاک شول. نو ته غمګین مه کېږه، ځکه چې دا د پیغمبرانو لاره وه چې قومونو به یې دروغجن بلل، خو پایله یې تل د کافرانو د هلاکت او د مومنانو د بریا وه.

فايدې:

1. د پیغمبر صلی الله علیه وسلم تسلیت: دا آیت د رسول الله صلی الله علیه وسلم د زړه تسلیت دی چې پوه شي چې د پیغمبرانو تکذیب کومه نوې خبره نه ده، بلکې دا د ټولو پیغمبرانو سره مخامخ شوې ده.
2. عبرت او پند: د تیرو قومونو سرنوشت د دې لپاره بیان شوی چې انسانان ترې عبرت واخلي او له کفر او سرکشۍ څخه ځان وساتي.
3. د الله تعالی عدل: الله تعالی هیڅوک له ظلم سره نه نیسي، بلکې هر قوم چې د حق په مقابل کې یې سرکشي وکړه، په عذاب یې ونیول، چې دا د الله تعالی عدل او حکمت ښکارندوی دی.
4. د پیغمبرانو د دعوت دوام: سره له دې چې قومونو به پیغمبران دروغجن بلل، خو پیغمبرانو خپل دعوت ته دوام ورکړ، نو مونږ هم باید د حق په ویلو کې له ستونزو څخه ونه وېرېږو.