Surat Qaf — Ayat 12

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كَذَّبَتْ (Kadzdzabat): ngapusi utawa nolak kabeneran.
• قَوْمُ نُوحٍ (Qaumu Nuh): wong-wongé Nabi Nuh.
• أَصْحَابُ الرَّسِّ (Ashhabur Rass): wong-wong kang manggon ing sacedhaké sumur gedhé (Rass).
• ثَمُودُ (Tsamud): kaumé Nabi Shalih.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nyritakaké yèn sadurungé wong-wong kafir Quraisy padha nolak lan ngapusi Rasulullah, wis ana umat-umat sadurungé kang uga padha nglakoni bab kang padha, yaiku padha ngapusi para nabi lan rasulé. Wong-wongé Nabi Nuh padha ngapusi Nabi Nuh; wong-wong Ashhabur Rass, yaiku kaum kang manggon ing sacedhaké sumur gedhé, padha ngapusi rasulé; lan kaum Tsamud uga padha ngapusi Nabi Shalih. Kabèh mau padha nglakoni kekafiran lan ngapusi para utusané Allah, mula padha kena ancaman lan siksa saka Allah. Iki dadi piwulang lan panglipur kanggo Rasulullah lan para mukmin yèn apa kang dialami dening Rasulullah iku wis tau dialami dening para nabi sadurungé, lan akibate wong-wong kang ngapusi mau padha rusak lan tumpes.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké yèn saben umat kang ngapusi rasulé mesthi bakal nemu akibate dhéwé, mula kita kudu ngati-ati lan ora nglakoni bab kang padha.
• Dadi panglipur kanggo wong-wong mukmin yèn kasusahan lan tantangan ing dalan dakwah iku wis tau dialami para nabi sadurungé, mula kudu sabar lan tabah.
• Nuduhaké yèn sejarah umat-umat sadurungé iku dadi piwulang kanggo kita supaya tansah manut marang Allah lan rasulé, supaya ora kena siksa kaya kang wis kelakon ing jaman biyèn.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ing kono ana piwulang lan crita kang bisa dadi pepeling lan pituduh kanggo urip ing donya lan akhirat.