ซูเราะฮฺ กอฟ — อายะฮฺ 18

คำอธิบายคำศัพท์:

• يَلْفِظُ แปลว่า พูดออกไป หรือ เปล่งคำพูดออกมา
• رَقِيبٌ แปลว่า ผู้เฝ้าดู ผู้ตรวจตรา
• عَتِيدٌ แปลว่า ผู้ที่เตรียมพร้อมอยู่ ณ ที่นั้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงความจริงที่ว่า ไม่มีคำพูดใดที่มนุษย์จะพูดออกมา เว้นแต่จะมีมะลัก (ทูตสวรรค์) ประจำตัวอยู่ด้วยสององค์ องค์หนึ่งอยู่ทางขวาทำหน้าที่บันทึกความดี และอีกองค์หนึ่งอยู่ทางซ้ายทำหน้าที่บันทึกความชั่ว ทูตสวรรค์องค์นี้เป็นผู้เฝ้าดูคำพูดทุกคำที่มนุษย์กล่าวออกมา ไม่ว่าจะเป็นคำพูดที่ดีหรือไม่ดี พูดด้วยความตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ ก็จะถูกบันทึกไว้ทั้งหมด

ทูตสวรรค์ผู้บันทึกนี้อยู่ใกล้ชิดกับมนุษย์ตลอดเวลา พร้อมที่จะบันทึกคำพูดทุกคำที่ออกจากปากของมนุษย์ โดยไม่มีการหลงเหลือหรือตกหล่นแม้แต่คำเดียว และไม่มีการละเลยในการบันทึก คำพูดทุกคำจะถูกจดจำไว้เพื่อนำมาเปิดเผยในวันพิพากษา

อายะฮ์นี้เป็นการเตือนมนุษย์ให้ระมัดระวังคำพูดของตนเอง เพราะทุกคำพูดที่กล่าวออกไปนั้นไม่ได้สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอย หากแต่ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วน และจะถูกนำมาแสดงในวันอาคิเราะฮ์

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. มนุษย์ควรตระหนักอยู่เสมอว่า ทุกคำพูดของตนอยู่ภายใต้การดูแลของอัลลอฮ์ มีทูตสวรรค์คอยบันทึกอยู่ตลอดเวลา ซึ่งจะทำให้เราระมัดระวังคำพูดมากขึ้น ไม่พูดจาเหลวไหลหรือทำร้ายผู้อื่น
2. การรู้ว่าคำพูดทุกคำถูกบันทึกไว้ ทำให้เราต้องคิดก่อนพูดเสมอ เพราะคำพูดที่ออกไปแล้วไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้ และจะต้องรับผิดชอบต่อคำพูดนั้นในวันอาคิเราะฮ์
3. อิสลามสอนให้เรารักษาวาจา พูดแต่สิ่งที่ดีหรือไม่ก็เงียบ ซึ่งเป็นหนทางสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า การควบคุมลิ้นของเราให้พูดแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์จึงเป็นหัวใจสำคัญของการเป็นมุสลิมที่ดี