සූරා කාෆ් — ආයාත් 18

වචනාර්ථ විවරණය:

• يَلْفِظُ – උච්චාරණය කරයි, කටින් පිට කරයි.
• قَوْلٍ – ඕනෑම වචනයක් හෝ කථාවක්.
• لَدَيْهِ – ඔහු අබියස, ඔහු සමීපයේ.
• رَقِيبٌ – නිරීක්ෂකයා, ආරක්ෂා කරන්නා.
• عَتِيدٌ – සූදානම්ව සිටින, හැම විටම පැමිණ සිටින.

අර්ථ විවරණය:

මිනිසා කිසිදු වචනයක් උච්චාරණය නොකරයි - එය යහපත් වේවා, අයහපත් වේවා, සුළු වේවා, මහත් වේවා - නමුත් එය සටහන් කර ගැනීමට ඔහු අබියස සූදානම්ව සිටින නිරීක්ෂක මලක්වරයෙකු (දේවදූතයෙකු) නොමැතිව නොවේ. එම මලක්වරයා ඔහුගේ සෑම වචනයක්ම අසා, එය ලියා තබයි. ඔහු මිනිසා සමඟ සැමවිටම සිටින අතර, ඔහුගේ කථාව සටහන් කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම සූදානම්ව සිටියි. මෙය මිනිසාගේ ක්‍රියාවන් පමණක් නොව, ඔහුගේ වචන ද ගණන් කරනු ලබන බවට සාක්ෂියකි. එබැවින් ඔහු නිෂ්ඵල හා හානිකර කථාවලින් වැළකී සිටිය යුතුය.

උගත හැකි පාඩම්:

• මිනිසාගේ සෑම වචනයක්ම ලියා තබන බව දැන ගැනීම, ඔහුගේ කථාව පාලනය කිරීමට සහ හොඳ දේ පමණක් කථා කිරීමට උපකාරී වේ.
• අල්ලාහ් තආලා තම ගණන් කිරීමේදී ඉතා සියුම් බවත්, කුඩාම වචනය පවා නොසලකා හරිනු නොලබන බවත් මෙයින් පෙනී යයි.
• මෙම දැනුවත්භාවය මුස්ලිම්වරයාට ඕපාදූප, අපහාස, බොරු සහ අශික්ෂිත වචනවලින් වැළකී සිටීමට උපකාරී වේ.
• යහපත් වචනයක් කථා කිරීම ද යහපත් ක්‍රියාවක් ලෙස සටහන් වන බැවින්, යහපත් වචන වැඩි වශයෙන් කථා කිරීමට උත්සුක විය යුතුය.
• මෙම ආයාව අල්ලාහ් තආලාගේ යුක්තිය පිළිබඳ සාක්ෂියකි. එනම්, කිසිදු යහපත් හෝ අයහපත් ක්‍රියාවක් ගැන විපාක හෝ දඬුවම් නොලැබීමකින් තොරව සියල්ල සටහන් වේ.