Suurah Qaaf — Aayad 18

Macnaha Erayada:

• يَلْفِظُ: ku dhawaaqid, hadal soo saarid, ama ku dhegahay afka.
• رَقِيبٌ: malaa'ig ilaalinaysa oo xafidaynaysa.
• عَتِيدٌ: diyaar ah oo jooga, meelna ka maqan.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay caddaynaysaa in dadka hadallada ay ku hadlaan aysan lumayn, balse waxaa jira malaa'ig joogta oo ilaalinaysa oo qoraysa. Marka uu qofku wax ku hadlo, hadalkiisa waxaa la socda malaa'ig ku taal dhinaciisa, oo diyaar u ah inay qorto wax kasta oo uu ka soo baxo afkiisa, ha ahaado khayr ama shar, yar ama weyn. Malaa'igtani waa "raqiib" (ilaaliye) oo "catiid" (jooga oo diyaar ah), mana ka maqnaato hadalka qofka, waxayna u qortaa si buuxda oo dhamaystiran. Tani waxay muujinaysaa in Ilaahay si dhamaystiran u xafidaynayo falalka iyo hadallada dadka, waxba kama qarsoona, wax walbana lagu xisaabin doono Maalinta Qiyaamaha.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Xisaabinta hadalka: Aayaddani waxay nagula talinaysaa inaan ka fekerno hadallada aan ku hadalno, maxaa yeelay wax kasta waa la qori doonaa, haddaba waa inaan ka fogaannaa hadalka xun ee dhaawaca dadka, waxaanna ku dadaallaa hadalka wanaagsan.
2. Ilaalinta Ilaahay: Waxay noo xaqiijinaysaa in Ilaahay naloo xafidaynayo, waxba nagama qarsoona, taasoo noo kordhinaysa cabsida Ilaahay iyo dhawrsanaanta.
3. Mas'uuliyadda shakhsiga: Qof kastaa wuxuu mas'uul ka yahay hadalkiisa, ma jiro qof lagu xisaabin doono hadalka dadka kale, balse mid kastaa wuxuu la xisaabi doonaa waxa uu ku hadlay.
4. Dhiirigelinta wanaagga: Marka aan ogaanno in hadalka wanaagsan la qorayo, waxay noo dhiirigelinaysaa inaan ku badsanno dhikrullaah, salaanta Nabiga, iyo hadalka wanaagsan ee dadka, maxaa yeelay waxay noqon doonaan raasamaal naga faa'iideeya Aakhiro.
5. Feejignaanta: Aayaddani waxay noo xusuusinaysaa inaan joogto ah u fekerno in malaa'ig nala joogto oo wax qoraysa, taasoo keentay inaan ka fogaanno hadalka aan faa'iidada lahayn ee waqtiga lumiya.