சூரா காஃப் — வசனம் 2

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• مُنذِرٌ: அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவர் (இறைவேதனையைப் பற்றி அச்சப்படுத்துபவர்).
• مِنْهُمْ: அவர்களிலிருந்தே (அவர்களின் இனத்தைச் சேர்ந்தவர்).
• عَجِيبٌ: வியப்புக்குரியது, ஆச்சரியமானது.

விளக்கம்:

மக்காவின் இணைவைப்பாளர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பொய்யாக்கியதற்குக் காரணம், அவர்களுக்கு அவரது உண்மைத்தன்மை தெரியாததால் அல்ல. மாறாக, அவர்களில் ஒருவரே (மனிதரே) அவர்களுக்கு அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்யும் தூதராக வந்ததைக் கண்டு அவர்கள் வியப்படைந்தனர். "எங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதரா எங்களுக்கு இறைவேதனையைப் பற்றி எச்சரிக்கை செய்ய வந்திருப்பது? இது மிகவும் வியப்புக்குரிய விஷயமே!" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். அவர்களின் இந்த வியப்பு, அவர்கள் இறைவனின் சக்தியையும், தூதர்களை அனுப்பும் அவனது ஞானத்தையும் புரிந்து கொள்ளாததால் ஏற்பட்டது. மேலும், மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோம் என்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் அறிவிப்பையும் அவர்கள் வியப்புடன் நிராகரித்தனர்.

பயன்கள் (சிந்தனைகள்):

1. இறைத்தூதர்கள் எப்போதும் மனிதர்களாகவே அனுப்பப்பட்டுள்ளனர். இது இறைவனின் கருணையாகும்; ஏனெனில் மனிதர்களால் மனிதரிடமிருந்தே நேரடியாகக் கற்றுக்கொள்ளவும், அவர்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றவும் முடியும்.
2. ஒருவரின் உண்மைத்தன்மையை அறிந்த பிறகும், அவரை நிராகரிப்பது அறியாமையின் அடையாளமாகும். இணைவைப்பாளர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் நேர்மையை நன்கு அறிந்திருந்தும், பெருமையின் காரணமாக அவர்களை ஏற்க மறுத்தனர்.
3. இறைவனின் செய்தியை ஏற்கும் போது, அது வந்தவரின் தோற்றம் அல்லது இனத்தைப் பார்க்காமல், செய்தியின் உண்மைத்தன்மையை ஆராய வேண்டும். வியப்பும் ஆச்சரியமும் ஒருவரை உண்மையிலிருந்து விலக்கிவிடக் கூடாது.
4. மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்த்தெழுதல் என்பது இறைவனின் வல்லமைக்கு எளிதானதே. இதை நம்புவதே ஒரு முஸ்லிமின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளில் ஒன்றாகும்.