Suurah Qaaf — Aayad 2

Macnada Erayada:

• Munzir: Ka diga, bishaareeya, ka cabsi-geliya.
• Minkum: Isagoo ka mid ah iyaga, oo ay yaqaaniin abtirsiintiisa iyo runtiisa.

Tafsirka:

Kani waa hadal ku saabsan gaaladii Quraysh ee beeniyay Nabiga ﷺ. Iyagu ma ay diidin sababtoo ah waxay yaqaaniin runtiisa iyo amaanadiisa, laakiin waxay la yaabeen oo ay u cajiibeen inuu u yimaado dige ka mid ah dadkooda oo ay yaqaaniin, ee ma ahayn malag. Waxay yiraahdeen iyagoo la yaaban: "Ma waxaa naloo soo diray dige dad ah oo nala mid ah? Kani waa wax cajiib ah!" Waxay u arkeen inuu yahay wax aan caadi ahayn in nin dadka ka mid ahi u yimaado isagoo u digaya cadaabka Eebe, isla markaana ugu yeedhaya inay caabudaan Eebe kaliya. Laakiin run ahaantii, arrintu ma ahayn cajiib, waayo Eebe wuxuu u soo diray rasuul kasta wuxuu ka soo jeedo qoomkiisa si uu u fahmo hadalkooda oo ugu caddeeyo xujada.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Naxariista Eebe ee dadka: Eebe wuxuu u soo diray rasuullo ka mid ah dadka, si ay u fahmaan oo ay ula xiriiri karaan si toos ah, taasoo muujinaysa naxariista Eebe ee ku wajahan dadka.
2. Cajiibka gaalada waa caadi: Marka dadku ay la yaabaan waxyaabaha runta ah, tani ma aha wax cusub, waxayse tahay calaamad ka mid ah caadadii ay la yimaadeen ummadihii hore.
3. Digaagu waa raxmad: Imaatinka digaha waa ni’mo weyn oo Eebe ugu mannaystay dadka, maxaa yeelay wuxuu uga digayaa wax kasta oo iyaga dhibi kara, isla markaana ugu bishaaraynayaa wanaagga.
4. Inaanan ka yaabin dadka: Ninkii xaqa ugu yeedhaa waa inaanu ka cabsan la yaabka dadka ama beenintooda, waayo arrintu waa xaq, oo Eebaa ku xilsaaran gargaarkiisa.