Аз-Зарият сүрәсе — Аять 32

Сүзләр аңлатмасы:

• أُرْسِلْنَا — без җибәрелдек (Аллаһы тарафыннан).
• قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ — гөнаһ кылучы, җинаятьче кавем; монда "мөҗрим" — зур гөнаһларга батучы, хәрам эшләрне гадәткә әйләндергән кешеләрне аңлата.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үзенә кунак булып килгән хөрмәтле кунакларга (алар фәрештәләр иде) "Сезнең эшегез нидән гыйбарәт, нинди сәбәп белән килдегез?" дип сорагач, алар аңа болай дип җавап бирделәр: "Без Аллаһы тарафыннан җинаятьче кавемгә — Лут кавеменә җибәрелдек. Алар Аллаһыга каршы чыгып, бөтен чиктән узган гөнаһларны кылалар, бигрәк тә фахишәлек (хатын-кызларны калдырып ирләргә якынлашу) кебек зур җинаятьләрне гадәткә әйләндерделәр. Без аларны һәлак итү өчен җибәрелдек, чөнки аларның гөнаһлары чиктән тыш зур булды."

Бу аятьтә фәрештәләрнең Ибраһим галәйһиссәламгә үзләренең килү сәбәбен ачыклавы — Аллаһының ґәзабының гаделлеген күрсәтә: алар бары тик чын мәгънәдә җинаятьче, тәүбә итмәгән кавемгә генә җибәрелгәннәр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһының ґәзабы беркайчан да юктан гына килми — ул һәрвакыт кешеләрнең үз гамәлләре нәтиҗәсендә була. Җинаятьчеләргә каршы килгән ґәзаб — аларның үз кылганнары өчен гадел җәза.
2. Фәрештәләрнең эше — Аллаһының әмерен үтәү, алар үз теләкләреннән берни дә эшләмиләр. Бу безгә Аллаһының бөеклеген һәм аның әмеренә һәркемнең буйсынуын күрсәтә.
3. Ибраһим галәйһиссәламнең кунакларга мөрәҗәгать итүе — мөселман кешесенең кунакчыллыгы һәм аларның хәлен сорашуы үрнәге.
4. Гөнаһларның чиктән ашуы — Аллаһының рәхмәтеннән ераклаштыра һәм ґәзабка сәбәп була. Шуңа күрә һәр мөселман гөнаһлардан читләшеп, тәүбә итәргә ашыгырга тиеш.
5. Аллаһының рәсүлләре (фәрештәләр) ґәзаб белән дә, рәхмәт белән дә җибәрелә ала — барысы да Аллаһының хикмәте буенча эшләнә.