سوره ذاریات — آیه 32

معانی کلمات:

• مُجرِمين: کسانی که مرتکب گناهان بزرگ و جنایتآمیز میشوند؛ در اینجا منظور قوم لوط است که به سبب کفر و اعمال زشت خود، سزاوار عذاب الهی شده بودند.

تفسیر آیه:

هنگامی که فرشتگان به صورت انسانهای مهمان نزد حضرت ابراهیم (علیهالسلام) آمدند و او برایشان گوسالهای بریان آورد، اما چون دست به غذا نزدند، ابراهیم از آنها ترسید و نگران شد. فرشتگان برای آرام کردن او، مأموریت خود را آشکار ساختند و مژده تولد فرزندی بردبار (اسحاق) به او دادند. سپس ابراهیم از آنها پرسید: «ای فرشتگان خدا! مأموریت شما چیست و برای چه کاری آمدهاید؟» آنها در پاسخ گفتند: «ما از سوی پروردگارمان به سوی قومی گناهکار و جنایتپیشه فرستاده شدهایم؛ قوم لوط که با کفر و اعمال زشت خود، از حدود الهی تجاوز کرده و مستحق عذاب شدهاند. ما مأموریم که آنها را با سنگهایی از گل سختشده و نشاندار نابود کنیم و عذاب الهی را بر آنان نازل نماییم.»

فواید و پیامهای آیه:

1. عدالت الهی: خداوند متعال هرگز بندگانش را به ظلم هلاک نمیکند؛ بلکه عذاب او تنها برای کسانی است که با گناه و سرکشی، خود را مستحق عقوبت ساختهاند. این نشان میدهد که خداوند در عین مهربانی، در برابر ظالمان و گناهکاران سرسخت، سختگیر و قاطع است.
2. بشارت و انذار: فرشتگان الهی همزمان مژده رحمت (تولد فرزند برای ابراهیم) و هشدار عذاب (برای قوم لوط) را به همراه داشتند. این میآموزد که زندگی مؤمن همواره میان امید به رحمت خدا و ترس از عذاب او باید باشد.
3. اهمیت دعوت به خیر: حضرت ابراهیم با وجود آنکه پیامبر بود، از مأموریت فرشتگان پرسید. این نشان میدهد که مؤمنان باید همواره نسبت به سرنوشت دیگران آگاه و نگران باشند و در حد توان خود، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
4. پرهیز از گناه: سرنوشت شوم قوم لوط عبرتی است برای همه انسانها تا از گناهان بزرگ، بهویژه اعمال زشت و ناپاک، دوری کنند و بدانند که هیچ گناهی از دید خدا پنهان نمیماند و عاقبت گناهکاران، نابودی و خواری است.
5. قدرت و حکمت خداوند: فرشتگان اجراکننده فرمان خدا هستند و هیچ کاری را بدون اذن او انجام نمیدهند. این آیه یادآور میشود که همه امور عالم به دست خداوند حکیم است و او بر هر کاری تواناست.