Surat Az-Zariyat — Ayat 32

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• قَالُوا : Padha ngucap (para malaikat marang Nabi Ibrahim).
• أُرْسِلْنَا : Sliramu padha diutus (dening Allah).
• قَوْمٍ : Sawijining kaum/bangsa.
• مُجْرِمِينَ : Wong-wong kang padha nglakoni dosa gedhe, yaiku wong-wong kang kufur marang Allah lan nglakoni panggawé ala.

2) Katrangané ayat:

Nalika Nabi Ibrahim nampa rawuhe para tamu kang sejatiné para malaikat, panjenengané takon marang para tamu mau: "Apa karepmu teka mrene, lan apa kang dadi tugasmu?" Para malaikat banjur mangsuli: "Satemene aku iki padha diutus dening Allah marang sawijining kaum kang padha nglakoni dosa gedhe, yaiku kaumé Nabi Lut. Wong-wong mau padha kufur marang Allah lan nglakoni panggawé kang ala banget, mula padha pantes diukum. Aku padha diutus arep numpes wong-wong mau nganggo watu saka lemah kang atos, kang wis ditengeri dening Allah kanggo wong-wong kang padha nglakoni dosa lan ngluwihi wates ing panggawé ala."

Dadi, ayat iki nyritakake wangsulane para malaikat marang Nabi Ibrahim babagan tugas kang diwenehake dening Allah, yaiku arep numpes kaum kang padha nglakoni dosa gedhe, yaiku kaumé Nabi Lut.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti marang saben panggawé manungsa. Wong kang nglakoni dosa lan ngluwihi wates bakal nampa piwales kang setimpal.
• Para malaikat iku dadi utusane Allah kang tansah manut marang dhawuhe Allah tanpa mbantah.
• Kita kudu padha ngati-ati lan ora nglakoni panggawé ala, amarga saben panggawé ala mesthi ana piwalese.
• Kisah iki mulangake marang kita supaya padha ngajeni marang para tamu, kaya kang ditindakake dening Nabi Ibrahim, lan uga dadi pangeling supaya kita padha taqwa marang Allah.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih ngerti yen Allah iku tansah ngutus para utusan kanggo ngelingake manungsa supaya padha bali menyang dalan kang bener.