Surja Edh-Dharijat — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• مُجْرِمِينَ (muxhriminë): Njerëz që kryejnë krime e mëkate të mëdha, pra që kanë kaluar çdo kufi në mosbindje ndaj Allahut.

Tefsiri i ajetit:

Kur Ibrahimi a.s. pyeti engjëjt se cili ishte qëllimi i ardhjes së tyre, ata iu përgjigjën: "Ne jemi dërguar nga Allahu te një popull kriminelësh" – duke iu referuar popullit të Lutit a.s. Ata ishin njerëz që kishin rënë në mëkatet më të rënda dhe kishin tejkaluar çdo kufi të ligjit natyror e hyjnor, duke kryer vepra të neveritshme që askush para tyre nuk i kishte kryer. Ata ishin fajtorë të mëdhenj, prandaj meritonin dënimin hyjnor. Engjëjt iu përgjigjën Ibrahimit a.s. me këtë fjali të shkurtër, e cila tregonte se dënimi i tyre ishte i pashmangshëm për shkak të krimit të tyre të madh.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mësojmë se Allahu i dërgon dënimet e Tij me drejtësi të plotë – Ai nuk i dënon njerëzit pa shkak, por vetëm ata që i kalojnë kufijtë në mëkate dhe nuk pendohen.
2. Ajeti tregon se engjëjt janë robër të bindur të Allahut, të cilët ekzekutojnë urdhrat e Tij pa hezitim, gjë që na mëson bindjen e plotë ndaj Allahut.
3. Kujdesi ndaj mëkateve të mëdha është thelbësor – sa më shumë që njeriu zhytet në mëkate, aq më shumë i afrohet dënimit, ndërsa pendimi dhe kthimi te Allahu i largojnë dënimet.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se mëshira e Allahut është e madhe, sepse Ai i dërgon paralajmërime para dënimit – populli i Lutit mori paralajmërime të shumta përmes profetit të tyre, por ata vazhduan në kokëfortësinë e tyre.