سوره ذاریات — آیه 33

معانی کلمات:

• لِنُرْسِلَ: تا فرو فرستیم
• حِجَارَةً: سنگ‌ها
• مِن طِینٍ: از گِل (سفالینه یا گِل سخت‌شده)

تفسیر آیه:

این بخش از سخنان فرشتگان است که در پاسخ به پرسش حضرت ابراهیم علیه‌السلام درباره مأموریت خود گفتند: ما فرستاده شده‌ایم تا بر آن قوم گناهکار (قوم لوط) سنگ‌هایی از جنس گِل سخت‌شده و پخته فرو فرستیم. این سنگ‌ها که در حقیقت عذابی الهی بودند، از آسمان بر آنان باریده می‌شد و آن‌ها را نابود می‌کرد. این عذاب مخصوص کسانی بود که در فجور و گناه از حد گذشته بودند و با وجود هشدارهای پیامبرشان لوط علیه‌السلام، بر کفر و طغیان خود اصرار ورزیدند. این سنگ‌ها نشانه‌ای از قدرت بی‌پایان خداوند بود که با خاک بی‌ارزش، سخت‌ترین عذاب را برای بدترین قوم فراهم می‌آورد.

فواید و پیام‌های آیه:

• عذاب الهی بر اساس حکمت و عدالت است؛ نه ظلم، بلکه پاداش کردار زشت انسان‌هاست.
• هیچ کس از قدرت خداوند گریزی ندارد؛ حتی اگر گناهکاران فکر کنند در امانند، عذاب الهی آن‌ها را درمی‌یابد.
• این آیه هشداری است برای همه انسان‌ها که از گناه و طغیان دوری کنند و به دعوت پیامبران پاسخ مثبت دهند، چرا که عاقبت سرکشی، نابودی و خواری است.
• نشان می‌دهد که خداوند با وجود رحمت گسترده‌اش، در برابر لجاجت و ظلم، قهر و عذاب خود را نازل می‌کند تا عبرتی برای دیگران باشد.