Surat Az-Zariyat — Ayat 33

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• حِجَارَةً: watu, yaiku barang kang atos lan abot.
• مِّن طِينٍ: saka lemah utawa lendhut kang wis dadi atos.
• لِنُرْسِلَ: supaya Ingsun (Allah) ngeculake utawa numpakake.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo critane Nabi Ibrahim lan para malaikat kang teka dadi tamu. Sawise Nabi Ibrahim takon marang para malaikat bab apa kang dadi kersane teka, para malaikat banjur mangsuli yen Allah ngutus dheweke kanggo numpes sawijining kaum kang wis kakehan dosa lan angkara murka, yaiku kaum Nabi Luth. Allah bakal ngeculake watu kang asale saka lemah utawa lendhut kang wis dadi atos, malah ana kang ngandharake lendhut mau wis diolah nganggo geni nganti dadi kaya watu kang atos banget. Watu-watu mau ora ditibakake kanthi sembarangan, nanging wis ditengeri lan ditemtokake sapa kang dadi sasarane, yaiku wong-wong kang wis ngluwihi wates ing bab kafir lan duraka. Dadi, ayat iki nuduhake yen azab Allah iku nyata lan mesthi kelakon marang wong-wong kang mbangkang marang dhawuhe.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Adil. Saben tumindak ala lan dosa kang dilakoni manungsa mesthi ana pitungane.
• Kita diajak supaya tansah ngati-ati lan ora ngluwihi wates ing tumindak, amarga azab Allah bisa teka kanthi cara kang ora dikira-kira.
• Crita iki uga nuduhake yen para malaikat iku tansah manut marang dhawuhe Allah, dadi tuladha kanggo kita supaya manut marang perintahe Allah lan nabi-Nya.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita dadi luwih wedi marang dosa lan luwih semangat nindakake kabecikan, supaya ora kalebu wong kang kena azab.
• Ayat iki uga ngelingake yen Islam iku agama kang ngandhut piwulang bab keadilan lan akibat saka tumindak, saengga kita tambah tresna lan yakin marang kebenerane Al-Qur'an.