Sura Adh-Dharijat — Werset 52

Znaczenie słów:

• كَذَٰلِكَ — tak samo, w ten sam sposób.
• مَا أَتَى — nie przyszedł, nie przybył.
• الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم — ci, którzy byli przed nimi (przed ludem Proroka Mahometa, niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo Allaha).
• مِّن رَّسُولٍ — żaden posłaniec (wysłannik Boga).
• سَاحِرٌ — czarownik (osoba uprawiająca magię).
• مَجْنُونٌ — obłąkany, szaleniec.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Tak jak lud Kurajszytów odrzucił Proroka Mahometa (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo Allaha) i nazwał go czarownikiem lub obłąkanym, tak samo postępowały wcześniejsze narody wobec swoich posłańców. Żaden wysłannik Boga nie przyszedł do ludzi przed nimi, aby ich prowadzić ku prawdzie, bez spotkania się z oskarżeniami, że jest czarownikiem lub człowiekiem opętanym. To nie była nowa ani wyjątkowa sytuacja — była to utrwalona praktyka ludów, które odrzucały prawdę. Wysłannicy Boga przynosili im jasne dowody i cuda, ale ich ludy, z powodu uporu i arogancji, nazywały ich kłamcami, twierdząc, że to, co przynoszą, jest magią lub skutkiem choroby umysłowej. W ten sposób Bóg ukazuje, że cierpienie Proroka Mahometa z powodu odrzucenia przez jego lud nie było niczym nowym, lecz powtarzającym się wzorcem w historii ludzkości. Konsekwencją tego było to, że Bóg zesłał na te narody swoją karę, tak jak uczynił to z tymi, którzy odrzucili swoich posłańców w przeszłości.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pocieszenie dla Proroka Mahometa (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo Allaha) i dla wszystkich wierzących, że odrzucenie i sprzeciw wobec prawdy nie są niczym nowym — towarzyszyły one wszystkim posłańcom Boga.
2. Ukazanie, że oskarżenia wysuwane przez niewierzących (czary, obłęd) są jedynie wymówkami, które nie mają podstaw, ponieważ posłańcy przynosili jasne dowody i prawdę.
3. Przestroga dla ludzi, aby nie powtarzali błędów poprzednich narodów, które przez swoje odrzucenie sprowadziły na siebie gniew Boga i karę.
4. Zachęta do cierpliwości i wytrwałości w głoszeniu prawdy, mimo sprzeciwu i drwin ze strony innych, gdyż droga posłańców była zawsze drogą wytrwałości.
5. Werset ten umacnia wiarę w to, że Bóg wspiera swoich posłańców i że ostateczne zwycięstwo należy do prawdy, a nie do kłamstwa.