Sura Adh-Dharijat — Werset 53

Znaczenie słów:

• Atawāsaw bihi – „Czy oni wzajemnie to sobie przekazali?” – chodzi o pytanie retoryczne, czy dawni i późniejsi niewierni porozumieli się co do kłamstwa i zaprzeczania prawdzie.
• Tāghūn – ludzie przekraczający granice, wyniośli, pogrążeni w buncie przeciwko Bogu i Jego posłańcom.

Interpretacja wersetu:

Werset ten stanowi retoryczne pytanie, które ma na celu zdemaskowanie prawdziwej natury niewiernych: „Czy pierwsi i ostatni z nich wzajemnie się porozumieli, aby jednomyślnie zaprzeczać posłańcom i powtarzać te same słowa?” – Oczywiście, że nie! Nie było między nimi żadnego bezpośredniego porozumienia ani przekazu, ponieważ dzieliły ich wieki. Jednak to, co ich połączyło, to wspólna cecha – ich wyniosłość, bunt i przekraczanie granic w zatwardziałości serc. To właśnie owa wyniosłość i upór sprawiły, że ich słowa i czyny były do siebie podobne, a każdy kolejny lud powtarzał błędy poprzedników. Pytanie to ma charakter nagany i wyrzutu – pokazuje, że ich jednomyślność nie wynikała z żadnego porozumienia, lecz z tej samej choroby duchowej – tyranii i wyniosłości wobec Boga.

Korzyści płynące z wersetu:

• Jedność niewiernych w odrzucaniu prawdy nie wynika z porozumienia, lecz z jedności ich złych serc – to przestroga, aby człowiek nie podążał za tłumem w błędzie, lecz szukał prawdy.
• Wyniosłość i pycha są źródłem wszelkiego zła – kto się wywyższa, ten oddala się od Boga i Jego przewodnictwa.
• Werset ukazuje cudowność Koranu, który ujawnia ukryte prawdy o ludzkich sercach i ich naturze, zachęcając do pokory i poddania się Bogu.
• Dla wierzącego jest to nauka, aby wystrzegać się wyniosłości i zawsze powracać do Boga z pokorą, gdyż tylko On prowadzi ku prawdzie.