Surat At-Tur — Ayat 21

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ذُرِّيَّتُهُم (dzurriyyatuhum): turune, anak putune.
• أَلْحَقْنَا (alhaqnaa): Ingsun nggandhengake, Ingsun nglebokake bareng.
• أَلَتْنَاهُمْ (alatnaahum): Ingsun nyuda, Ingsun ngurangi.
• رَهِينٌ (rahiin): kang kagadhang, kang kacekel, kang kabandha.

2) Tegesing ayat:

Para wong kang padha iman, lan anak turune padha melu iman marang Allah, mula Ingsun (Allah) nggandhengake anak turune mau karo wong tuwane ana ing suwarga, sanajan anak turune mau ora bisa nggayuh pangkat kang padha karo wong tuwane amarga saka amal ibadahe dhewe-dhewe. Iki kabeh ditindakake supaya atine para wong tuwa padha bungah lan tentrem amarga bisa kumpul karo anak turune ana ing suwarga. Lan Ingsun ora ngurangi pahala saka amal-amale para wong tuwa mau sethithik wae. Saben uwong iku kacekel lan kabandha marang apa kang wis dilakoni dhewe, ora bakal mikul dosane wong liya.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene katresnane Allah marang para wong mukmin, amarga ora mung awake dhewe kang bakal mlebu suwarga, nanging uga anak turune kang padha iman bakal dikumpulake bareng.
• Iki dadi panglipur lan pangarep-arep kanggo para wong tuwa, supaya padha sregep ndhidhik anak-anake dadi wong kang iman lan taqwa, amarga anak kang shalih iku bakal dadi kanca ana ing suwarga.
• Saben uwong kudu tanggung jawab marang amale dhewe-dhewe. Ora ana wong kang bisa mikul dosane wong liya, lan ora ana wong kang bisa njupuk pahala amale wong liya.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha nggegulang iman lan amal shalih, ora mung kanggo awake dhewe nanging uga kanggo kulawarga, supaya kabeh bisa kumpul ana ing suwarga.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni kulawarga lan nggandhengake antarane wong tuwa lan anak ing dalan kang bener.