Ан-Наджм сүрәсе — Аять 1

Мәгънәләр:

— Ән-Нәҗм — йолдыз.

— Һәүә — төште, батты, юкка чыкты.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә йолдызлар белән ант итә — алар күктән төшкәндә, ягъни батканда яки аларның яктылыгы юкка чыкканда. Бу ант — Мөхәммәд галәйһиссәләмнең хак юлдан тайпылмаганына һәм турылыклы булуына ишарә. Йолдызларның батуы кебек үк, аның сүзләре дә хакыйкатьне яктырта, ә аның юлы — турылык һәм дөреслек юлы. Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең пәйгамбәренә булган ышанычны һәм аның хаклыгын раслый, аның һәр сүзенең һәм эшенең Аллаһыдан килгән вәхийгә нигезләнгәнен белдерә. Мөхәммәд галәйһиссәләм үз теләгеннән чыгып сөйләми, ә аның һәр сүзе — Аллаһыдан килгән вәхий.

Аятьтән алынган файдалар:

— Аллаһы Тәгаләнең мәхлукаты белән ант итүе — аның кодрәтенә һәм тәүхидкә ишарә, безне тирә-ягыбыздагы галәмәтләргә уйланырга өнди.

— Пәйгамбәребез галәйһиссәләмнең сүзләре һәм эшләре — Аллаһыдан килгән вәхийгә нигезләнгән, шуңа күрә аларга иярү — хак юлны табу.

— Бу аять безне пәйгамбәргә буйсынырга һәм аның сөннәтенә тотынырга өнди, чөнки ул — Аллаһының иң югары үрнәге.