سوره نجم — آیه 1

معانی کلمات:

• «نَجْم»: ستاره، و در اینجا منظور ستارگان آسمان است.
• «هَوَی»: فرود آمدن، سقوط کردن، غروب کردن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال به ستاره سوگند یاد میکند در آن هنگام که فرود میآید و غروب میکند. این سوگند، نشاندهندهی عظمت و شکوه آفرینش ستارگان است که در دل شب میدرخشند و با فرود خود، نظم و زیبایی آسمان را به نمایش میگذارند. این قسم، مقدمهای است برای تأکید بر حقیقتی مهم که در آیات بعدی بیان میشود: اینکه پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) بر حق و هدایت است و آنچه میفرماید، از جانب خداوند و وحی الهی است، نه از روی هوا و هوس. سوگند به ستاره، یادآور این است که همانگونه که ستارگان با نظم و دقت در آسمان حرکت میکنند و غروبشان بخشی از نظام آفرینش است، هدایت و رسالت پیامبر نیز بر اساس نظم و حکمت الهی است و هیچ انحرافی در آن راه ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند متعال به مخلوقات بزرگ و شگفتانگیز خود سوگند یاد میکند تا توجه انسانها را به عظمت آفرینش و نظم حاکم بر جهان جلب نماید. این امر، انسان را به تفکر و اندیشه در آفرینش دعوت میکند و ایمان او را به خالق توانا تقویت مینماید.
• سوگند به ستاره، نشانهای از اهمیت و ارزش علم و دانش است؛ چرا که ستارگان همواره راهنمای انسانها در مسیرهای سخت و تاریک بودهاند. این آیه، انسان را به پیروی از هدایت الهی و راهنمایان راستین فرا میخواند.
• این آیه مقدمهای است برای اثبات صدق و راستی پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) و وحیانی بودن قرآن، که دلهای مؤمنان را آرامش میبخشد و آنان را بر ایمانشان استوار میسازد.