Surat An-Najm — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَالنَّجْمِ (wan-najmi): Demi lintang. Ing kene kalebu jeneng jinis (ismu jinsin) kang nyakup kabeh lintang.
• إِذَا هَوَىٰ (idzā hawā): Nalika tiba utawa surup. Tegese lintang iku nalika tiba, surup, utawa ilang saka panggonane.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah demi lintang nalika tiba utawa surup. Sumpah iki minangka pambuka kanggo ngandharake bab kang gedhe banget, yaiku bab kamulyane Nabi Muhammad SAW lan kabeneran wahyu kang diturunake marang panjenengane. Kanthi sumpah iki, Allah negesake yen Nabi Muhammad SAW iku ora kesasar lan ora uga metu saka dalan kang bener. Panjenengane iku ana ing puncak keteguhan, keseimbangan, lan kabeneran. Omongane Nabi Muhammad SAW iku ora metu saka hawa nafsune dhewe, nanging kabeh iku minangka wahyu saka Allah SWT. Al-Qur'an lan Sunnah iku kabeh ora liya kajaba wahyu saka Allah marang Nabi-Ne. Dadi, ayat iki minangka pambuka kanggo mbuktekake kasucian lan kabeneran risalah Nabi Muhammad SAW.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku kuwasa sumpah nganggo apa wae saka makhluke, lan sumpah iku minangka cara kanggo narik kawigaten manungsa marang bab kang penting.
• Kita dadi ngerti yen Nabi Muhammad SAW iku tokoh kang paling bener lan paling lurus, mula kita kudu niru akhlake lan percaya marang kabeh kang digawa.
• Al-Qur'an lan Sunnah iku sumber kang paling bener lan paling dipercaya, mula kita kudu ngugemi kanthi tenanan.
• Ayat iki ngelingake yen wahyu iku dudu omongan manungsa, nanging saka Allah, mula kita kudu ngurmati lan nindakake.
• Kanthi ngerti bab iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh iku minangka pituduh kanggo urip kita ing donya lan akhirat.