Ан-Наджм сүрәсе — Аять 2

Сүзләр аңлатмасы:

• «Да́лла» (ضَلَّ) — хак юлдан читкә китү, адашу, туры юлны ташлау.
• «Гәәә» (غَوَى) — туры юлдан тайпылып, бозыклыкка, ялгышлыкка төшү; акылсызлык һәм наданлык аркасында хакыйкатьтән читкә китү.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә йолдызлар белән ант итеп, Мәккә мөшрикләренә һәм барлык кешеләргә мөрәҗәгать итә: «Сезнең арагызда яшәгән, сезнең сүзләрегезне ишеткән, гамәлләрегезне күргән бу иптәшегез — Мөхәммәд галәйһиссәләм — хак юлдан адашмады һәм туры юлдан тайпылып, бозыклыкка да төшмәде». Ул — гакыллы, туры юллы, иң югары әхлакый сыйфатларга ия булган кеше. Аның сүзләре, эш-гамәлләре һәм бөтен тормышы хакыйкатькә, дөреслеккә һәм турылыкка нигезләнгән. Ул үзеннән-үзе яки нәфесе теләге белән сөйләми, ә аның һәр сүзе Аллаһыдан килгән вәхий белән бәйле. Бу аять — Пәйгамбәребезнең (с.г.в.) пакьлеген, дөреслеген һәм аның Аллаһы тарафыннан сайланганлыгын раслый торган ачык дәлил.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөхәммәд галәйһиссәләмнең (с.г.в.) пәйгамбәрлеге хак — ул адашкан да, ялгышкан да түгел, ә иң югары дәрәҗәдәге турылык һәм хикмәт иясе.
• Пәйгамбәребезнең (с.г.в.) сүзләре һәм эшләре — Аллаһы тарафыннан вәхий ителгән хакыйкать, шуңа күрә аларга иярү — һәр мөселманның бурычы.
• Бу аять мөселманнарга ышаныч һәм тынычлык бирә: безнең юлбашчыбыз — хак юлда, без аның артыннан барсак, һичкайчан адашмабыз.
• Кешеләрне Пәйгамбәребезнең (с.г.в.) сыйфатларын өйрәнергә һәм аның әхлагына ияроргә дәртләндерә — бу — бәхеткә ирешүнең иң туры юлы.