Surat An-Najm — Ayat 60

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَتَضْحَكُونَ (wa taḍḥakūn): lan kowé padha ngguyu, yaiku ngguyu kanggo ngece lan ngremehake.
• وَلَا تَبْكُونَ (wa lā tabkūn): lan kowé ora padha nangis, yaiku ora nangis amarga wedi marang ancaman lan siksa saka Allah.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki isih ana gandhèngané karo ayat-ayat sadurungé kang nyritakake bab wong-wong kafir kang padha nyélaki Al-Qur'an. Ing ayat iki, Allah nggambaraké kahanané wong-wong musyrik kang padha ngrungokake Al-Qur'an, nanging atiné ora kepéngin mbukak lan ora gelem nampa kabeneran. Wong-wong mau malah padha ngguyu lan ngece marang Al-Qur'an, ora padha nangis nalika krungu piwulang lan ancaman kang ana ing njeroné.

Al-Qur'an iku isiné piwulang kang gedhé banget: ana janji kabungahan kanggo wong mukmin, lan ana ancaman siksa kanggo wong kang maido. Mula, wong kang duwé ati kang resik lan mikir kang bener, mesthiné bakal nangis lan wedi marang ancaman Allah, sarta banjur mertobat lan nyedhaki Allah. Nanging wong-wong musyrik mau malah padha ngguyu lan ngece, ora ana rasa wedi lan ora ana rasa getun ing atiné. Iki nuduhaké atiné wis peteng lan wis ora bisa nampa pituduh.

Ayat iki dadi pepéling kanggo kita kabèh: aja nganti kita dadi wong kang ngrungokake Al-Qur'an nanging atiné ora kegugah, malah ngguyu lan ngece. Luwih becik kita ngrungokake Al-Qur'an kanthi ati kang mbukak, supaya kita bisa njupuk piwulang lan tambah cedhak marang Allah.

3) Faédah-faédah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku dudu bahan kanggo guyon utawa ngece, nanging dadi pituduh lan pepéling kanggo wong kang padha iman lan takwa.
• Wong kang ngrungokake Al-Qur'an kudu nganggo ati kang mbukak lan siyap nampa kabeneran, supaya bisa nangis amarga wedi marang Allah lan banjur mertobat.
• Nangis amarga wedi marang siksa Allah iku tandha ati kang isih urip lan isih cedhak marang Allah.
• Ngguyu lan ngece marang Al-Qur'an iku tandha ati kang peteng lan adoh saka pituduh Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngajèni Al-Qur'an, ngrungokake kanthi tenang, lan ngupaya supaya ati kita tansah kegugah déning piwulangé.
• Kanthi mangkono, kita bisa dadi wong kang tansah cedhak marang Allah lan tansah ngarep-arep rahmat sarta pangapurané.