Сураи Ан-Наджм — Оят 60

1. Маънои калимаҳо:

• تَضْحَكُونَ: механдед, тамасхур мекунед.
• لَا تَبْكُونَ: гиря намекунед, ашк намерезед.

1. Тафсири оят:

Ин оят ба касонест, ки Қуръонро шунида, ба он тамасхур мекунанд ва аз он ба ҳайрат меоянд, ки чӣ тавр ин китоб ҳақ аст. Онҳо ба ҷои он ки аз суханони Қуръон панд гиранд ва аз ваъдаи азоби Худо битарсанд ва гиря кунанд, механдед ва масхара мекунанд. Онҳо аз Қуръон рӯй мегардонанд ва ба он беэътиноӣ мекунанд, дар ҳоле ки бояд аз он битарсанд ва ба Худои ягона саҷда кунанд ва ибодатро танҳо барои Ӯ холис гардонанд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Қуръон китоби панд ва ҳидоят аст, на барои ханда ва масхара.
• Инсон бояд аз оятҳои Қуръон панд гирад ва дилашро нарм созад.
• Гиря аз тарси Худо ва аз ваъдаи азоби Ӯ нишонаи имон ва тақво аст.
• Хандаи масхараомез ба Қуръон ва оятҳои он аз ҷаҳолат ва ғафлат аст.
• Инсон бояд ба Худо саҷда кунад ва ибодатро танҳо барои Ӯ холис гардонад.
• Қуръон моро ба сӯи некиҳо ва тарси Худо даъват мекунад, то ки дар дунё ва охират наҷот ёбем.