Аль-Камар сүрәсе — Аять 20

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Тәнзигу» — йолкып алу, тамырыннан кубарып алу.
• «Әгъҗазү» — хөрмә агачының тамырлары, төбе.
• «Мүнкагыйр» — тамырыннан кубарылган, аудырылган.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Гад кавеменә җибәрелгән рәхимсез җилнең һәлакәтле тәэсире сурәтләнә. Ул җил кешеләрне, алар кая яшеренергә теләсәләр дә — мәгарәләргә, ишектәргә, чокырларга кереп качсалар да, шуннан йолкып алып, башлары белән җиргә бәрә иде. Аларның муеннары өзелә, башлары тәннәреннән аерыла иде. Алар озын буйлы булганга, тамырыннан кубарылган хөрмә агачларына охшатылалар. Бу — Аллаһының кодрәтен күрсәтүче ачык бер мисал: көчле, озын кешеләр бер сулышта, бер җилдә бөтенләй юк ителәләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһының ґәзабы килгәндә, бернәрсә дә коткара алмый — кешенең көче, байлыгы, саклану чаралары барысы да файдасыз.
• Гад кәвеме кебек үз көченә, куәтенә ияреп, Аллаһыга каршы килүчеләрнең ахыры һәлакәт.
• Бу аять безне Аллаһының кодрәте алдында тыйнак булырга, Аның ґәзабыннан куркып, Аңа итагать итәргә өнди.