Surja El-Kamer — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• تَنزِعُ: i shkul, i nxjerr nga vendi me forcë.
• أَعْجَازُ: rrënjët ose trungjet e poshtme të pemës.
• نَخْلٍ: hurma (palma).
• مُنقَعِرٍ: e shkulur nga rrënja, e përmbysur.

Tefsiri i ajetit:

Kjo është vazhdimësi e përshkrimit të dënimit që i ra popullit të Adit, të cilët e mohuan të dërguarin e tyre Hudin a.s. Allahu dërgoi mbi ta një erë shumë të fortë dhe të ftohtë, e cila i shkuli njerëzit nga vendet e tyre, duke i ngritur lart e duke i përplasur për tokë me kokë. Ata binin të vdekur, me qafat e thyera dhe kokat e ndara nga trupat, si trungjet e palmave të shkulura nga rrënja. Ata ishin njerëz të gjatë e të fuqishëm, por kjo erë i bëri si hurma të thata të shkulura, pa asnjë fuqi për t'i rezistuar urdhrit të Allahut. Kjo erë vazhdoi mbi ta shtatë netë e tetë ditë, siç përmendet në ajete të tjera, duke i lënë të shkatërruar plotësisht.

Përfitimet nga ajeti:

1. Fuqia e Allahut është absolute dhe askush nuk mund t'i shpëtojë dënimit të Tij kur Ai vendos ta dërgojë atë, sado i fortë dhe i madh të jetë njeriu.
2. Ky ajet na mëson se mohimi i të dërguarve dhe kundërshtimi i urdhrave të Allahut sjell pasoja të rënda, ndërsa bindja dhe besimi sjellin shpëtimin në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Njeriu duhet të përulët para Krijuesit të tij dhe të mos krenohet me forcën apo pasurinë e tij, sepse të gjitha këto zhduken me një urdhër të vetëm nga Allahu.
4. Ky ajet na bën të reflektojmë mbi historitë e popujve të kaluar dhe të marrim mësim prej tyre, duke u përpjekur të jemi ndër ata që i binden Allahut dhe i ndjekin të dërguarit e Tij, për të shpëtuar nga çdo dënim në këtë botë dhe në botën tjetër.