Surja Er-Rahman — Ajet 28

Kuptimi i fjalëve:

• Ala'i (آلاء): Të mirat, dhuntitë dhe begatitë e shumta.
• Rabbikuma (رَبِّكُمَا): Zoti juaj të dyve – i drejtuar njerëzve dhe xhinëve.
• Tukedhdhiban (تُكَذِّبَانِ): Mohoni, refuzoni ose i përgënjeshtroni.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmend një sërë dhuntish të Tij të mëdha, i drejtohet të dy krijesave të Tij – njerëzve dhe xhinëve – me një pyetje retorike që trondit zemrat: "Pra, cilën nga dhuntitë e Zotit tuaj po e mohoni?" Kjo pyetje nuk pret përgjigje, por synon të zgjojë ndërgjegjen dhe të rrënjosë mirënjohjen. Ajo përsëritet në këtë sure për të theksuar se dhuntitë e Allahut janë të panumërta dhe të pamohueshme – nga krijimi i qiellit dhe tokës, te ushqimi, shëndeti, dituria dhe mëshira – e megjithatë, disa prej krijesave i mohojnë ato me mosbesim ose me mosmirënjohje. Ajeti nënkupton se asnjë njeri apo xhin i arsyeshëm nuk mund të gjejë ndonjë justifikim për mohim, sepse dëshmitë e madhështisë së Allahut janë të dukshme kudo.

Përfitimet nga ajeti:

1. Të menduarit mbi dhuntitë e Allahut është një ibadet i madh – sa herë që shohim një të mirë, duhet të themi "SubhanAllah" dhe ta falënderojmë Atë.
2. Ajeti na mëson se mirënjohja ndaj Allahut është çelësi i shtimit të begative, ndërsa mohimi i tyre sjell humbje.
3. Përmendja e njerëzve dhe xhinëve së bashku tregon se mesazhi i Kuranit është universal dhe se të gjithë janë përgjegjës para Zotit.
4. Kjo pyetje retorike na bën të ndalojmë dhe të reflektojmë: a po i përdorim dhuntitë e Allahut në bindje apo në mosbindje? A po e falënderojmë për to apo po i harrojmë?
5. Ajeti ngjall dashuri për Allahun, sepse na kujton se çdo frymëmarrje, çdo rrahje zemre dhe çdo e mirë që gëzojmë është dhunti e Tij – dhe kjo na shtyn t'i afrohemi Atij me përulësi dhe falënderim.