Surat Ar-Rahman — Ayat 33

1) Tegesing tembung-tembung ing ayat:

• يَا مَعْشَرَ: Hei golongan, hei sakabèhing.
• الْجِنِّ وَالْإِنسِ: Jin lan manungsa.
• إِنِ اسْتَطَعْتُمْ: Yèn kowé padha bisa / kuwasa.
• أَن تَنفُذُوا: Metu / nembus / ngliwati.
• أَقْطَارِ: Pérangan-pérangan, pinggiran-pinggiran, arah-arah.
• السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ: Langit-langit lan bumi.
• فَانفُذُوا: Mulané metua / tembusen.
• لَا تَنفُذُونَ: Kowé ora bakal bisa metu / tembus.
• إِلَّا بِسُلْطَانٍ: Kajaba nganggo kekuwatan lan bukti kang cetha saka Allah.

2) Katrangané ayat:

Ing dina kiyamat, Allah ngundang sakabèhing jin lan manungsa kanthi pangandika: "Hei golongan jin lan manungsa, yèn kowé padha rumangsa bisa golek dalan metu saka pérangan-pérangan langit lan bumi, utawa bisa mlayu saka putusané Allah, coba tembusen lan metua saiki." Nanging sakbeneré ora ana siji waé sing bisa metu utawa mlayu saka kuwasané Allah, kajaba yèn diparingi kekuwatan lan bukti kang cetha saka Allah piyambak. Lan kepriyé bisané kowé duwé kekuwatan kuwi, déné kowé dhéwé ora bisa nduwèni manfaat utawa mudarat marang awakmu dhéwé? Mulané, saka ayat iki kita padha diéling-éling: sakabèhing kakuwatan lan kemampuan iku mung saka Allah, lan ora ana papan kanggo mlayu saka putusané.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké yèn manungsa lan jin iku sakabèhing makhluk kang ora duwé kakuwatan sejati; kabèh kakuwatan iku mung saka Allah.
• Ngelèkké kita yèn dina kiyamat iku nyata, lan saben makhluk bakal ngadhepi putusané Allah tanpa bisa mlayu.
• Nuduhaké yèn ora ana papan kanggo ndhelik saka kuwasané Allah, mula kita kudu tansah éling lan taqwa marang Panjenengané.
• Ngajak kita supaya ora sombong karo kakuwatan lan kapinteran kang diduwèni, amarga kabèh iku mung titipan saka Allah.
• Nuwanuhaké rasa syukur lan tresna marang Islam, amarga agama iki ngandhani bab hakikat urip lan akhirat kanthi cetha, saéngga kita bisa nyiyapaké dhiriné kanthi amal kang becik.