Surat Ar-Rahman — Ayat 40

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• آلَاءِ (aalaa'): nikmat-nikmat, kabagyan-kabagyan.
• رَبِّكُمَا (rabbikumaa): Pangeranmu loro, yaiku Allah kang nguwasani lan ngopeni kowe kabeh (jin lan manungsa).
• تُكَذِّبَانِ (tukadzdzibaani): kowe loro padha ngapusi, ora ngakoni, utawa nyulayani.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka panyuwun lan pitakon saka Allah marang jin lan manungsa: "Nikmat endi saka Pangeranmu loro kang kowe padha ngapusi?" Tegese, Allah nuduhake manawa sakabehing nikmat kang ana ing jagad iki — wiwit saka urip, kesehatan, pangan, papan, nganti nikmat iman lan Islam — iku kabeh peparinge Allah. Mula, ora ana siji wae nikmat kang bisa diingkari utawa dianggep dudu saka Allah. Ayat iki bola-bali disebutake ing Surat Ar-Rahman minangka pangeling-eling supaya manungsa lan jin ora lali marang kabecikan Allah. Ing konteks ayat iki, sawise nyebutake babagan dina kiamat lan ganjaran kanggo wong-wong mukmin, Allah mbaleni pitakon iki: apa isih ana nikmat kang kowe padha ngapusi? Mesthi wae ora ana, amarga kabeh nikmat iku nyata lan ora bisa dipungkiri.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajarake supaya kita tansah ngakoni lan syukur marang nikmat-nikmat Allah, ora malah ngapusi utawa nglirwakake.
• Nikmat Allah iku akeh banget lan ora bisa dietung, mula kita kudu rumangsa cilik lan tansah ngaturake panuwun.
• Pitakon iki minangka pepinginan supaya manungsa lan jin padha eling lan gelem nampa kabeneran, dadi luwih cedhak marang Islam lan Al-Qur'an.
• Kanthi ngerti yen kabeh nikmat iku saka Allah, ati dadi luwih tentrem lan seneng nglakoni ibadah, amarga ngerti yen urip iki kabeh mung saka peparinge Allah.