سورت رحمن — آیت 39

د معاني کلمو:

• فیومئذ: په هغه ورځ (د قیامت په ورځ).
• لایُسأل: به پوښتنه نه کیږي.
• عن ذنبه: د هغه د ګناه په اړه.
• انس: انسانان.
• جان: پېریان (جنات).

تفسیر:

دا آیت د قیامت د ورځې یوه مهمه صحنه بیانوي. په هغه ورځ چې اسمانونه چاودلي وي او خلک له قبرونو راپورته شوي وي، له انسانانو او پېریانو به د دوی د ګناهونو په اړه پوښتنه نه کیږي. دا پوښتنه نه کول د دې لپاره دي چې الله تعالی په هر څه پوه دی او د هر چا عملونه یې په بشپړه توګه ثبت کړي دي. نو اړتیا نشته چې له دوی څخه پوښتنه وشي، ځکه چې د دوی مخونه، سترګې او نور اعضا به د دوی په وړاندې شاهدي ورکوي.

په دې ورځ به مؤمنان د خپلې روښانه مخ او سپینې تندې له مخې پېژندل کیږي، او کافران به د خپل تور مخ او نښو له مخې پېژندل کیږي. نو ځکه چې هر څه څرګند او معلوم دي، د پوښتنې اړتیا نشته. خو دا پوښتنه چې په قرآن کې ذکر شوې ده، د استعلام او پوهېدو پوښتنه نه ده، بلکې که پوښتنه وي، نو د ملامتولو او پښېمانۍ لپاره به وي، چې مجرمین پکې رسوا شي.

فایدې:

1. دا آیت د الله تعالی د علم بشپړوالی ښیي، چې له هر څه خبر دی او د هیچا عملونه له هغه نه پټ نه دي. دا موږ ته یادونه کوي چې باید په خپلو کړنو کې محتاط واوسو، ځکه چې الله تعالی پر هر څه څارونکی دی.
2. په قیامت کې به د انسانانو او پېریانو اعمال ثبت وي، او د الله تعالی عدالت به بشپړ وي. نو موږ باید د دې ورځې له وېرې د نیکو اعمالو هڅه وکړو.
3. دا آیت د مؤمنانو لپاره د تسلیت او خوښۍ خبر دی، ځکه چې دوی به په هغه ورځ د خپل ایمان او نیکو اعمالو له برکته وپېژندل شي او له عذاب نه به خوندي وي.
4. دا موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی سره معامله په رښتینولۍ او صداقت ولاړه ده، او هر څوک به د خپلو کړنو پایله ویني، که ښه وي نو ښه، او که بد وي نو بد.