Surja Er-Rahman — Ajet 65

Kuptimet e fjalëve:

• آلَاء: begatitë, dhuntitë dhe mirësitë e shumta.
• رَبِّكُمَا: Zotit tuaj (të dyve) – që u drejtohet njerëzve dhe xhinëve.
• تُكَذِّبَانِ: po e mohoni, po e refuzoni (ju të dy palët).

Tefsiri i ajetit:

Pas përshkrimit të dy kopshteve (xhenneteve) të gjelbëruara, ku gjelbërimi i tyre është aq i dendur saqë duket i prirë nga e zeza, Allahu i Lartësuar i drejtohet njerëzve dhe xhinëve me një pyetje që ngërthen qortim, habi dhe nderim: "Pra, cilat nga begatitë e Zotit tuaj po i mohoni?" Kjo do të thotë: pasi i keni parë këto mrekulli të fuqisë së Tij dhe këto dhunti të mëdha, nuk ka asnjë begati që mund ta mohoni, sepse të gjitha dëshmojnë për madhështinë e Krijuesit dhe për mirësinë e Tij ndaj krijesave. Ajeti përsëritet në suren Er-Rahman për të theksuar se çdo begati e veçantë kërkon falënderim dhe mirënjohje, e jo mohim e mosmirënjohje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson të jemi falënderues ndaj Allahut për çdo të mirë, të vogël apo të madhe, sepse begatitë e Tij janë të panumërta dhe njeriu nuk mund t'i mohojë ato pa e dëmtuar veten.
2. Na bën të reflektojmë mbi krijesat e Allahut, si kopshtet e gjelbëruara, për të forcuar besimin dhe për t'u afruar më shumë me Krijuesin.
3. Na tërheq vëmendjen se njerëzit dhe xhinët janë të barabartë përballë begative të Allahut dhe se të gjithë janë të thirrur për ta njohur dhe adhuruar Atë.
4. Përsëritja e kësaj pyetjeje në suren Er-Rahman na mëson se mirënjohja është një adhurim që duhet të jetë i vazhdueshëm në çdo moment të jetës sonë.